Hipoteczny

Bank Rozrachunków Międzynarodowych, (ang. Bank for International Settlements (BIS)) - organizacja utworzona 20 stycznia 1930 roku na konferencji w Hadze.

Jej głównym celem jest ułatwienie współpracy banków centralnych i organizacji rozliczeń, które związane są z reparacjami wojennymi Niemiec. BIS przyjął formę spółki akcyjnej, gdzie udziałowcami są banki centralne. Członkami BIS są 32 banki centralne, w tym NBP.
Siedziba organizacji znajduje się w Bazylei.

Installable File System - część systemu operacyjnego odpowiedzialna za obsługę modułów implementujących różne systemy plików i jednoczesny dostęp do woluminów zapisanych za pomocą różnych systemów plików.

NyKredit (tłumacząc dosłownie: nowy kredyt) jest jedną z największych instytucji finansowych w Danii. Początki działalności sięgają 1851 roku kiedy to powstało w Danii wiele towarzystw kredytowych, z których w wyniku reformy systemu w 1970 roku 16 zostało połączonych tworząc Forenede Kreditforeninger i Jyllands Kreditforening w 1972. Z połączenia Forenede Kreditforeninger i Jyllands Kreditforening powstała w 1985 roku firma NyKredit. Reforma z roku 1989 pozwoliła na przekształcenie towarzystw kredytowych w firmy z ograniczoną odpowiedzialnością, co wykorzystano tworząc firmy zależne i tworząc Nykredit Holding a/s. W 1991 roku do holdingu dołączyła firma Safe. W roku 2003 Nykredit Totalkredit przejął wiele regionalnych instytucji finansowych.

Na rynku duńskim firma oferuje wiele usług finansowych poczynając od kredytów hipotecznych, poprzez bankowość detaliczną i inwestycyjną aż do ubezpieczeń, emerytur i zarządzania powierzonymi aktywami.

Grupa Nykredit jest największym dostawcą kredytów hipotecznych w Danii, na którym to rynku którym ma 40.4% udziału (w 2006 roku). Udział w całym rynku kredytów (hipoteczne i bankowe) wynosi 32.8% (2004).

Grupa NyKredit jest podzielona w Danii na cztery obszary:

• Klienci detaliczni, obejmujący czynności dotyczące osób prywatnych w tym rolników.
• Partnerzy Biznesowi, odpowiedzialny za sprzedaż produktów finansowych Totalkredit poprzez sieć lokalnych i regionalnych banków i innych partnerów.
• Klienci komerycjni, obsługuje firmy, duże gospodarstwa rolne oraz klientów z rynku mieszkaniowego, włączając spółdzielnie mieszkaniowe i instytucje non-profit.
• Zarządzanie aktywami (Markets & Asset Management), zarządza czynnościami grupy Nykredit Realkredit związanych z papierami wartościowymi oraz instrumentami finansowymi, zarządzaniem aktywami i produktami emerytalnymi.

Ponadto Nykredit jest franczyzodawcą dla dwóch sieci agencji nieruchomości: Nybolig oraz Estate.

Zobacz również

• Duński system hipoteczny

Linki zewnętrzne

• NyKredit.pl, Strona polskiego oddziału firmy NyKredit
• NyKredit.dk, Duńska strona NyKredit

Duński system hipoteczny - model kredytowania hipotecznego wprowadzony w Danii bazujący na emisji hipotecznych listach zastawnych. 98% kredytów hipotecznych w Danii jest zsekurytyzowanych w postaci hipotecznych listów zastawnych (ang. MBS, mortgage-backed securities) i sprzedawanych przez wystawców.

Duński rynek kredytowy zajmuje drugie po Holandii miejsce w Europie pod względem kapitalizacji (blisko 70% krajowego narodowego brutto) (dane na koniec 2000 roku). Rynek hipotecznych papierów dłużnych zajmuje drugie po Niemczech miejsce w Europie.

Mechanizm

Kredytodawcy muszą przestrzegać reguł “bilansu” i “pokrycia” poprzez dopasowanie charakterystyki przepływu środków pieniężnych (ang. cash-flow) do struktury własnych aktywów i pasywów. Przepływ środków z hipotek, powinien odpowiadać przepływowi środków z emisji papierów. Instytucja kredytowa (bank hipoteczny) dopasowuje ryzyko stopy procentowej i ryzyko wcześniejszej spłaty kredytu emitując zabezpieczone hipoteką papiery dłużne wyposażone w tzw. “opcję doręczenia“.

Z jednej strony więc, bank hipoteczny pożycza kredytobiorcom, a z drugiej sprzedaje inwestorom papiery dłużne. Emitowane papiery dłużne mają nieco niższą rentowność niż udzielane kredyty. Ich okres zapadalności równy jest okresowi spłaty kredytu, a kupony odsetkowe wypłacane są w tym samym czasie, w którym kredytobiorca spłaca raty.

Mechanizm pozwala na zamianę niepłynnego kredytu hipotecznego na płynny, zbywalny papier wartościowy.

Regulacje prawne

Rynek kredytów hipotecznych w Danii jest nadzorowany poprzez podległą Ministerstwu Finansów Duńską Agencję Nadzoru Finansowego (duń. Finanstilsynet , ang. DFSA, Danish Financial Supervisory Authority).

Banki hipoteczne w Danii mogą według prawa zajmować się tylko udzielaniem pożyczek hipotecznych. Wszystkie inne formy działalności (bankowość, ubezpieczenia, zarządzanie aktywami) muszą być wykonywane przez spółki zależne (ang. subsidiaries). Prawo zobowiązuje banki do finansowania pożyczek tylko poprzez emisję papierów (i na odwrót).

Regulacje nakładają na banki obowiązek przestrzegania reguły “bilansu”. Praktycznie nie zmieniona od 1850 roku, stanowi ona kręgosłup duńskiego systemu kredytów hipotecznych, eliminując ryzyka płynności, stopy procentowej, walutowe, dojrzałości oraz wcześniejszej spłaty a pozastawiając jedynie organiczone ryzyko kredytowe.

• Ryzyko stóp procentowych może wynosić najwyżej 1% bazy kapitałowej i jest wyliczane jako najgorszy z sześciu określonych scenariuszy.
• Ryzyko walutowe może wynosić najwyżej 0,1% bazy kapitałowej licząc metodą wartości zagrożonej (ang. VaR, Value-at-risk).

Drugą fundamentalną zasadą jest preferowanie posiadaczy hipotecznych listów (inwestorów), w przypadku utraty płynności banku hipotecznego.

Prawo duńskie daje wierzycielom duże możliwości w zakresie ściągania wierzytelności w przypadku bankructwa osoby prywatnej zarówno pod względem mniejszych ograniczeń prawnych jak i czasu na dochodzenie praw. Proces zmiany właściciela zadłużonej nieruchomości wynosi mniej niż sześć miesięcy; dla porównania we Francji trwa on kilka lat.

Cechy charakterystyczne

• “Opcja doręczenia” (ang. delivery option, callable option) – przenosząca ryzyko stopy procentowej oraz wcześniejszej spłaty kredytu na inwestorów (nabywców papieru dłużnego). Pozwala ona kredytobiorcy na wcześniejszą spłatę kredytu bez dodatkowych dopłat po wartości rynkowej poprzez wykupienie własnych papierów na rynku i dostarczenie ich do instytucji kredytowej.

• Wystawcy udzielają kredytów bazując na stopach rynkowych, z uwzględnieniem zabezpieczenia kredytu, ale bez różnicowania stóp ze względu na ryzyko kredytowe pożyczających. Pożyczający nie jest poddawany bardzo drobiazgowej analizie wiarygodności kredytowej. Pożyczka jest bazowana bardziej na wartości nieruchomości, niż na pożyczającym.

• Sprzedaż nieruchomości obciążonej długiem w celu jego spłaty (ang. Foreclosure) – Inwestorzy, którzy kupili listy zastawne są zabezpieczeni przed ryzykiem bankructwa pożyczkobiorcy poprzez szybkie procedury sprzedaży zadłużonej nieruchomości.

• Koszty – zwolennicy duńskiego systemu twierdzą, że jest on bardziej oszczędny i efektywny, niż inne systemy, z kosztami około 0,5% oprocentowania na kredytach (w USA koszty sięgają 1,25%-1,5%).

Ograniczenia kredytowe pozwalają udzielać kredytów na 80% wartości nieruchomości (ang. LTV, Loan-To-Value) zamieszkiwanej na co dzień oraz na 60% nieruchomości wykorzystywanej jako dom letni, lub komercyjnie.

Historia

Konstytucja duńska z 1848 roku zagwarantowala wolność stowarzyszeń, co doprowadziło do powstawnia wielu banków oszczędnościowych, towarzystw ubezpieczeń wzajemnych i stowarzyszeń kretydowych. Rozwój bankowości hipotecznej stymulowało dodatkowo duże zapotrzebowanie na kredyty zgłaszane przez rolników, którzy wykupywali ziemię od arystokracji. Rolnicy ci przeważnie nie mieli dużych oszczędności i żadnej historii kredytowej w przeszłości, a jednocześnie ich wypłacalność była zależna od czynników losowych (zbiory). Rozwiązaniem okazały się papiery zabezpieczone hipotecznie oraz możliwość szybkiego dochodzenia praw do zadłużonej nieruchomości.

System okazał się odporny na szoki i kryzysy finansowe przez wiele lat.

Kontrowersje

Twierdzi się, że wprowadzenie systemu duńskiego w innych krajach jest trudne, gdyż zmniejszyłoby to marże instytucji kredytowych. “Nie wierzę, że inni Europejscy kredytodawcy chcieliby być tak ściśle regulowani lub tak ograniczeni w zakresie podejmowania ryzyka jak ograniczone są duńskie instytucje kredytowe. Przykładowo reguła pokrycia wymaga od instytucji informowania inwestorów o wszystkich ryzykach stopy procentowej, znacznego źródła przychodów i zysków dla wszystkich kredytodawców hipotecznych.”‘ (Hans-Joachim Dübel)

Zobacz również

• Nykredit Realkredit A/S SA

Linki zewnętrzne

• http://www.finanstilsynet.dk, Strona Duńskiej Agencji Nadzoru Finansowego.

right
Subintabulat to zabezpieczenie wierzytelności poprzez obciążenie hipoteką innej wierzytelności zabezpieczonej hipotecznie. Wierzyciel uprawniony z tytułu subintabulatu może dochodzić zapłaty własnej wierzytelności bezpośrednio od właściciela nieruchomości (zazwyczaj dłużnika wierzytelności obciążonej) z pominięciem wierzyciela wierzytelności hipotekowanej (wierzyciela hipotecznego, intabulowanego). Równocześnie właściciel nieruchomości ma obowiązek zapłaty długu hipotecznego nie swojemu wierzycielowi, lecz właśnie wierzycielowi subintabulowanemu.

Zapłata dokonana na rzecz subintabulowanego wierzyciela powoduje wygaśnięcie hipoteki ustanowionej na rzecz wierzyciela hipotecznego do wysokości uiszczonej sumy.

Wierzytelność zabezpieczona hipotecznie może być przedmiotem kilku hipotek. O zasadach zaspokajania kolejnych wierzycieli subintabulowanych decydują wówczas daty powstania poszczególnych hipotek.

Subintabulat ogranicza w prawach wierzyciela hipotecznego. W szczególności nie może on, bez zgody wierzyciela subintabulowanego, doprowadzić do zgaśnięcia wierzytelności własnej bez zaspokojenia swojego wierzyciela. Tym samym niedopuszczalne jest zwolnienie dłużnika hipotecznego z długu, ani potrącenie wierzytelności hipotekowanej.

W praktyce subintabulat zupełnie nie funkcjonuje. Jego gospodarczą rolę częściowo pełnią listy zastawne banków hipotecznych.

Link zewnętrzny

Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm. - Dział II Rozdział 2¹

Obligacje hipoteczne - [collateralized mortgage obligation - CMO]rodzaj obligacji, które są emitowane pod dany zastaw hipoteczny. Ich zaletą jest to, że mają one pełne pokrycie w określonych nieruchomościach, gdyż w przypadku bankructwa danej firmy wartość takich obligacji może wykazywać nawet dość znacznący ich wzrost cenowy. Pierwsze obligacje hipoteczne zostały wyemitowane w roku 1983. Podstawową zasadą tworzenia obligacji hipotecznych, jest redystrybucja przepływów gotówkowych ( oprocentowania i płatności kapitałowych) do różnych transz emisji.

150px|right
Narodowy Bank Słowacki - to jeden z najwyższych na Słowacji i w Bratysławie budynków. Ma 33 piętra i trzy poziomy podziemia. W podziemiach jest miejsce dla 350 samochodów. Budowla została otwarta 12 maja 2002 roku. Została zbudowana zgodnie z nowoczesnymi technologiami. Swoją siedzibę ma tam Narodowy Bank Słowacki.

Hrabstwo Essex (ang. Essex County) - hrabstwo w USA, w północno-wschodniej części stanu Massachusetts. W roku 2000 zamieszkiwane przez 723.419 mieszkańców. W hrabstwie są dwa centra administracyjne (ang. county seat): Salem i Lawrence.

Samorząd hrabstwa

Podobnie jak wiele innych hrabstw stanu Massachusetts, Essex nie ma własnego samorządu i istnieje tylko jako kraina geograficzna w swoich historycznych granicach. Wszelkie funkcje samorządu lokalnego przejęły w roku 1999 agencje stanowe. Szeryf i niektórzy urzędnicy w Essex są wybierani w wyborach lokalnych, ale hrabstwo nie ma własnej rady, zarządu czy pracowników administracji.

Geografia

Powierzchnia hrabstwa wynosi 2.146 km², w tym 1.297 km² stanowi ląd a 849 km² (39.57%) - woda.
Hrabstwo Essex graniczy z hrabstwem Suffolk od południa, z hrabstwem Middlesex z zachodu, z hrabstwem Rockingham w stanie New Hampshire od północy oraz z Oceanem Atlantyckim ze wschodu.

W hrabstwie Essex zawierają się krainy geograficzne: North Shore (Wybrzeże Północne), Cape Ann oraz duża część doliny rzeki Merrimack.

Demografia

Według spisu powszechnego z roku 2000, w hrabstwie żyło 723.419 mieszkańców (185.081 rodzin) w 275.419 gospodarstwach domowych. Gęstość zaludnienia wynosiła 558 os./km², zaś 287.144 domy rozmieszczone były ze średnią gęstością 221 budynków na km².

W całej populacji hrabstwa 86,44% stanowiły osoby rasy białej, 2,6% czarnej, 2,34% azjatyckiej, 0,23% rdzennie amerykańskiej, 0,04% oceanicznej, 6,2% innej pojedynczej rasy, a 2,15% osoby dwóch lub więcej ras. Latynosami określiło się 11,04% badanych.

Spośród 275.419 gospodarstw domowych 51,1% należało do małżeństw mieszkających wspólnie, w 32,8% mieszkały nieletnie dzieci, 12,4% prowadziła niezamężna kobieta, a 32,8% było gospodarstwami nierodzinnymi. W 31% mieszkały osoby samotne, w tym 10,9% powyżej 65 roku życia.

Średnio na gospodarstwo domowe przypadało 2,57 osoby, zaś na rodzinę - 3,15 osoby.

Średni wiek mieszkańca Essex wyniósł 38 lat, a na 100 mieszkanek przypadało 91,9 mieszkańców. Najliczniejszą grupą wiekową (30,3%) była populacja osób od 25. do 44. roku życia.

Średni roczny przychód gospodarstwa domowego wyniósł 51.576 USD, zaś średni roczny przychód rodziny - 63.746 USD. Mężczyźni zarabiali rocznie średnio 44.569 USD, podczas gdy kobiety tylko 32.369 USD. Przychód per capita<ref>Przychód per capita w grupie definiuje się jako całkowity przychód grupy podzielony przez jej populację.</ref> hrabstwa wyniósł 26.358 USD. Około 7% rodzin (9% populacji) żyło poniżej granicy ubóstwa - w tym około 12% niepełnoletnich i 9% osób powyżej 65. roku życia.

W roku 2006 hrabstwo Essex miało wątpliwy honor trafić na listę magazynu Forbes, dotyczącą miejsc w Stanach Zjednoczonych, w których najbardziej przepłaca się za utrzymanie. Magazyn zwrócił uwagę na wysokie koszty życia i drogie nieruchomości.

Miasta

• Amesbury
• Andover
  • wieś Shawsheen<ref>Wsie są ujmowane w spisach, choć nie są bytem odrębnym od miasta, do którego należą.</ref>
• Beverly
• Boxford
• Bradford
• Danvers
• Essex
• Georgetown
• Gloucester
• Groveland
• Hamilton
• Haverhill
• Ipswich
• Lawrence
• Lynn
• Lynnfield
• Manchester-by-the-Sea
• Marblehead
• Merrimac
• Methuen
• Middleton
• Nahant
• Newbury
• Newburyport
• North Andover
• Peabody
• Rockport
• Rowley
• Salem
• Salisbury
• Saugus
• Swampscott
• Topsfield
• Wenham
• West Newbury

Wybory

W hrabstwie Essex, w ostatnich 12 wyborach prezydenckich (lata 1960-2004) kandydat Republikanów zyskiwał większość głosów 2 razy (1980, 1984), podczas gdy kandydat Demokratów zdobywał większość głosów w pozostałych głosowaniach (10 razy).

Linki zewnętrzne

• Rejestr hipoteczny hrabstwa Essex w Salem
• Rejestr hipoteczny hrabstwa Essex w Lawrence
• Peabody Essex Museum w Salem
• Hrabstwo Essex w Narodowym Rejestrze Miejsc Historycznych
• Mapa miast stanu Massachusetts (pdf)

Essex
*

Hrabstwo Essex (ang. Essex County) - hrabstwo w USA, w północno-wschodniej części stanu Massachusetts. W roku 2000 zamieszkiwane przez 723.419 mieszkańców. W hrabstwie są dwa centra administracyjne (ang. county seat): Salem i Lawrence.

Samorząd hrabstwa

Podobnie jak wiele innych hrabstw stanu Massachusetts, Essex nie ma własnego samorządu i istnieje tylko jako kraina geograficzna w swoich historycznych granicach. Wszelkie funkcje samorządu lokalnego przejęły w roku 1999 agencje stanowe. Szeryf i niektórzy urzędnicy w Essex są wybierani w wyborach lokalnych, ale hrabstwo nie ma własnej rady, zarządu czy pracowników administracji.

Geografia

Powierzchnia hrabstwa wynosi 2.146 km², w tym 1.297 km² stanowi ląd a 849 km² (39.57%) - woda.
Hrabstwo Essex graniczy z hrabstwem Suffolk od południa, z hrabstwem Middlesex z zachodu, z hrabstwem Rockingham w stanie New Hampshire od północy oraz z Oceanem Atlantyckim ze wschodu.

W hrabstwie Essex zawierają się krainy geograficzne: North Shore (Wybrzeże Północne), Cape Ann oraz duża część doliny rzeki Merrimack.

Demografia

Według spisu powszechnego z roku 2000, w hrabstwie żyło 723.419 mieszkańców (185.081 rodzin) w 275.419 gospodarstwach domowych. Gęstość zaludnienia wynosiła 558 os./km², zaś 287.144 domy rozmieszczone były ze średnią gęstością 221 budynków na km².

W całej populacji hrabstwa 86,44% stanowiły osoby rasy białej, 2,6% czarnej, 2,34% azjatyckiej, 0,23% rdzennie amerykańskiej, 0,04% oceanicznej, 6,2% innej pojedynczej rasy, a 2,15% osoby dwóch lub więcej ras. Latynosami określiło się 11,04% badanych.

Spośród 275.419 gospodarstw domowych 51,1% należało do małżeństw mieszkających wspólnie, w 32,8% mieszkały nieletnie dzieci, 12,4% prowadziła niezamężna kobieta, a 32,8% było gospodarstwami nierodzinnymi. W 31% mieszkały osoby samotne, w tym 10,9% powyżej 65 roku życia.

Średnio na gospodarstwo domowe przypadało 2,57 osoby, zaś na rodzinę - 3,15 osoby.

Średni wiek mieszkańca Essex wyniósł 38 lat, a na 100 mieszkanek przypadało 91,9 mieszkańców. Najliczniejszą grupą wiekową (30,3%) była populacja osób od 25. do 44. roku życia.

Średni roczny przychód gospodarstwa domowego wyniósł 51.576 USD, zaś średni roczny przychód rodziny - 63.746 USD. Mężczyźni zarabiali rocznie średnio 44.569 USD, podczas gdy kobiety tylko 32.369 USD. Przychód per capita<ref>Przychód per capita w grupie definiuje się jako całkowity przychód grupy podzielony przez jej populację.</ref> hrabstwa wyniósł 26.358 USD. Około 7% rodzin (9% populacji) żyło poniżej granicy ubóstwa - w tym około 12% niepełnoletnich i 9% osób powyżej 65. roku życia.

W roku 2006 hrabstwo Essex miało wątpliwy honor trafić na listę magazynu Forbes, dotyczącą miejsc w Stanach Zjednoczonych, w których najbardziej przepłaca się za utrzymanie. Magazyn zwrócił uwagę na wysokie koszty życia i drogie nieruchomości.

Miasta

• Amesbury
• Andover
  • wieś Shawsheen<ref>Wsie są ujmowane w spisach, choć nie są bytem odrębnym od miasta, do którego należą.</ref>
• Beverly
• Boxford
• Bradford
• Danvers
• Essex
• Georgetown
• Gloucester
• Groveland
• Hamilton
• Haverhill
• Ipswich
• Lawrence
• Lynn
• Lynnfield
• Manchester-by-the-Sea
• Marblehead
• Merrimac
• Methuen
• Middleton
• Nahant
• Newbury
• Newburyport
• North Andover
• Peabody
• Rockport
• Rowley
• Salem
• Salisbury
• Saugus
• Swampscott
• Topsfield
• Wenham
• West Newbury

Wybory

W hrabstwie Essex, w ostatnich 12 wyborach prezydenckich (lata 1960-2004) kandydat Republikanów zyskiwał większość głosów 2 razy (1980, 1984), podczas gdy kandydat Demokratów zdobywał większość głosów w pozostałych głosowaniach (10 razy).

Linki zewnętrzne

• Rejestr hipoteczny hrabstwa Essex w Salem
• Rejestr hipoteczny hrabstwa Essex w Lawrence
• Peabody Essex Museum w Salem
• Hrabstwo Essex w Narodowym Rejestrze Miejsc Historycznych
• Mapa miast stanu Massachusetts (pdf)

Essex
*

Umowa rachunku bankowego – jest to umowa, przez którą jedna z jej stron – bank zobowiązuje się na czas określony lub nieokreślony, że będzie przechowywała środki pieniężne drugiej strony – posiadacza rachunku bankowego; umowa może też stanowić, że bank będzie wykonywał na zlecenie posiadacza rachunku rozliczenia pieniężne.