Hipoteczny

Barra, dawniej: Barrinding - niewielkie miasto w zachodniej Gambii w dywizji North Bank, około 5,4 tys. mieszkańców (stan z roku 2006). Barra ma regularne połączenie promowe przez rzekę Gambia ze stolicą kraju Bandżulem. Jest to najbardziej uczęszczane połączenie promowe kraju - przez Barra biegnie najkrótsza droga łącząca Bandżul z Dakarem w Senegalu. Rozpoczyna się tu też jedna z ważniejszych tras komunikacyjnych Gambii - North Bank Road.

Na przylądku Barra Point w pobliżu miasta Barra znajduje się historyczny fort, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

• kredyt bankowy
• kredyt handlowy
• kredyt hipoteczny
• kredyt inwestycyjny
• kredyt konsumpcyjny
• kredyt kupiecki
• kredyt lombardowy
• kredyt obrotowy
• kredyt towarowy
• kredyt w rachunku bieżącym

Zobacz też

• Kredyt Społeczny (Kanada)

American Home Mortgage - dziesiąta co do wielkości instytucja w USA udzielająca kredytów hipotecznych (głównie specjalnych kredytów: subprime loan). 31 lipca 2007 oznajmiła, że nie posiada już funduszy na udzielanie nowych kredytów, co stawia pod znakiem zapytania dalsze jej istnienie.

Ustawa hipoteczna - uchwalona przez sejm Królestwa w 1818 r.

Uwagi wstępne

Ustawa zastąpiła nie najlepsze przepisy kodeksu Napoleona w zakresie urządzeń hipotecznych. Ustawodawcy poszli w kierunku połączenia dawnych przepisów prawa polskiego, norm pruskich i przepisów francuskich związanych z wpisami praw rzeczowych.

Główne zasady

• księgi wieczyste
  • księgi umów
  • zbiór dokumentów
  • wykaz hipoteczny - skrótowy obraz nieruchomości pod względem jej przestrzeni i stosunku do właściciela oraz osób trzecich.
• jawność materialna - wszelkie prawa do nieruchomości nabywało się, zmieniało lub umarzało tylko poprzez wpis do księgi hipotecznej.
• publiczna wiara - treść księgi była wiążąca dla wszystkich działających w dobrej wierze.
• legalność hipoteczna - prawidłowość czynności będącej podstawą wpisu; badał sąd właściwy ze względu na położenie nieruchomości.
• szczegółowość - obciążanie konkretnej, ściśle określonej nieruchomości.
• pierwszeństwo hipoteczne - wierzyciel ,którego tytuł był wpisany wcześniej, miał pierwszeństwo w zaspokojeniu swojej wierzytelności.
• niepodzielność wierzytelności - ewentualny podział majątku dłużnika nie wpłynie na uprawnienia wierzyciela.
  • przywileje(należności) - wyjątki od zasady pierwszeństwa m.in. podatki gruntowe, składki na ubezpieczenie od ognia, należności dla sług i czeladzi.

Hipoteczne prawo zastawu mogło być trzech rodzajów:

1. umowne, wypływające z zawartych umów
2. sądowe, oparte na odpowiednich wyrokach
3. ustawowe, oparte na zasadach prawa i niewymagające zgody dłużnika, ani wyroku zabezpieczającego

Dla dóbr ziemskich oraz domów w Warszawie i w innych miastach wojewódzkich obowiązkowe stało się założenie ksiąg wieczystych. Dla nieruchomości we wsiach i w innych miastach - dowolne.
Prowadzeniem spraw hipotecznych zajmowały się odpowiednie wydziały sądowe. Umowy sporządzali notariusze.
Przepisy obowiązujące w Królestwie były uważane za najdogodniejsze ze wszystkich ustawodawstw na ziemiach polskich.

Źródła:
“Historia ustroju i prawa polskiego” - Juliusz Bardach

Ustawa hipoteczna - uchwalona przez sejm Królestwa w 1818 r.

Uwagi wstępne

Ustawa zastąpiła nie najlepsze przepisy kodeksu Napoleona w zakresie urządzeń hipotecznych. Ustawodawcy poszli w kierunku połączenia dawnych przepisów prawa polskiego, norm pruskich i przepisów francuskich związanych z wpisami praw rzeczowych.

Główne zasady

• księgi wieczyste
  • księgi umów
  • zbiór dokumentów
  • wykaz hipoteczny - skrótowy obraz nieruchomości pod względem jej przestrzeni i stosunku do właściciela oraz osób trzecich.
• jawność materialna - wszelkie prawa do nieruchomości nabywało się, zmieniało lub umarzało tylko poprzez wpis do księgi hipotecznej.
• publiczna wiara - treść księgi była wiążąca dla wszystkich działających w dobrej wierze.
• legalność hipoteczna - prawidłowość czynności będącej podstawą wpisu; badał sąd właściwy ze względu na położenie nieruchomości.
• szczegółowość - obciążanie konkretnej, ściśle określonej nieruchomości.
• pierwszeństwo hipoteczne - wierzyciel ,którego tytuł był wpisany wcześniej, miał pierwszeństwo w zaspokojeniu swojej wierzytelności.
• niepodzielność wierzytelności - ewentualny podział majątku dłużnika nie wpłynie na uprawnienia wierzyciela.
  • przywileje(należności) - wyjątki od zasady pierwszeństwa m.in. podatki gruntowe, składki na ubezpieczenie od ognia, należności dla sług i czeladzi.

Hipoteczne prawo zastawu mogło być trzech rodzajów:

1. umowne, wypływające z zawartych umów
2. sądowe, oparte na odpowiednich wyrokach
3. ustawowe, oparte na zasadach prawa i niewymagające zgody dłużnika, ani wyroku zabezpieczającego

Dla dóbr ziemskich oraz domów w Warszawie i w innych miastach wojewódzkich obowiązkowe stało się założenie ksiąg wieczystych. Dla nieruchomości we wsiach i w innych miastach - dowolne.
Prowadzeniem spraw hipotecznych zajmowały się odpowiednie wydziały sądowe. Umowy sporządzali notariusze.
Przepisy obowiązujące w Królestwie były uważane za najdogodniejsze ze wszystkich ustawodawstw na ziemiach polskich.

Źródła:
“Historia ustroju i prawa polskiego” - Juliusz Bardach

Gosho - pojedyncze i zbiorcze pisma Nichirena Daishonina, twórcy buddyjskiej szkoły Nichiren. Sho oznacza pismo(-a) a go jest przedrostkiem wyrażającym głęboki szacunek. Nikko Shonin, w pierwszej linii sukcesor Daishonina, użył po raz pierwszy słowa gosho odnośnie prac Daishonina, w momencie gdy zaczął czynić nadzwyczajne zabiegi aby je zebrać, skopiować i zabezpieczyć. To dzięki jego pracy najważniejsze pisma Daishonina zachowały się do dzisiejszych czasów. Gosho to zbiór doktrynalnych rozpraw naukowych, zapisków, ustnych przekazów, listów do ówczesnych władz, listów do uczniów i świeckich praktykantów. Do dzisiaj zachowały się wyłącznie kopie i fragmenty, ponad 700 pism Daishonina. Nadal trwają prace nad autoryzacją i tłumaczeniami już zebranych i kolejnych znajdowanych pism.

Brzozówka – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Cielądz.

Historia

Brzozówka była gniazdem rodu Brzozowskich herbu Lubicz; dwór w Brzozówce wymienia akt erekcyjny parafii w Sierzchowach z roku 1394. Łukasz Brzozowski był dwukrotnie posłem Ziemi Rawskiej: w 1569 roku na Sejm Unijny w Lublinie - od 10 stycznia do 12 sierpnia, wraz z Bronisławem Grabią z Grabic, gdzie podpisał unię Polski z Litwą, a następnie w roku 1570 na Sejm w Warszawie, wraz z Janem Gostomskim. Historia Brzozówki w wieku XVIII jest trudna do prześledzenia z uwagi na zniszczenie akt grodzkich i ziemskich rawskich w 1944 r. Wiadomo ze panem brzozowskim w 1742 roku był Jacek Bębnowski herbu Odrowąż, cześnik rawski, ożeniony z Anną Nieborowską, córką Wacława Nieborowskiego, herbu Prawdzic, dziedzica Sierzchów, zmarłego około roku 1740, po którym dobra przejął jego zięć, Jacek Bębnowski. W 1752 roku Brzozówkę wziął od niego w dzierżawę w 1752 roku Łukasz Moraczewski herbu Cholewa , cześnik łęczycki, który kupił ją w 1758 roku wraz z częścią wsi Parolice (do 1945 roku Brzozówka i Parolice stanowiły jeden majątek i numer hipoteczny). Druga żona Łukasza Moraczewskiego, Józefa-Teresa Stępowska po śmierci męża sprzedała dobra Tadeuszowi Bliżeńskiemu, który sprzedał je z kolei 29 lipca 1803 roku Piotrowi Bagniewskiemu herbu Bawola Głowa, dziedzicowi Sierzchów. Od tej chwili aż do konfiskaty majątku przez komunistów w 1945 roku dobra pozostały w rękach rodziny. Żoną Piotra Bagniewskiego była Katarzyna Święcicka. Bagniewski był ponadto właścicielem Małej Wsi i innych.Inwentarz spisany w Rawie mazowieckiej 26 lutego 1810 roku po zgonie Piotra Bagniewskiego tak opisuje dwór w Brzozówce: …”Dwór bardzo stary z drzewa nie podmurowany pod gontem. Po jednej stronie pokojów 3, okien 5, po drugiej stronie izba czeladna o 1 oknie, do tego dworu przystawiona izba z alkierzem o 2 oknach. Kominy są, i piece murowane. Chlewy, obory, owczarnia, stodoły, spichrz, browarek, karczma drewniana. Sad z drzewami starymi, naprzeciw dworu sadzawka, zarośnięta, włościan 6…”. W 1812 roku posesorem dzierżawnym dóbr brzozowskich był Feliks Kurzewski, syn Józefa, z tytułu długu u Katarzyny Bagniewskiej.Drugim mężem Katarzyny ze Święcickich Bagniewskiej był Jakub Pikarski herbu Półkozic, poseł Ziemi Rawskiej na Sejm Księstwa Warszawskiego i sędzia pokoju w Rawie, dziedzic na Małym Rylsku, Zuskach i Woli Strońskiej.28 marca 1833 roku we dworze w Walach dokonano podziału dóbr po Piotrze Bagniewskim: syn Ludwik Napoleon Bagniewski otrzymał Sierzchowy, jego brat Dionizy Małą Wieś,a siostra Monika Bagniewska Brzozówkę. Wyszła ona za Mikołaja Colonna Walewskiego, pułkownika artylerii Wojsk Polskich, dziedzica na Sołku i Walach pod Chociwiem. Zmarł on 18 grudnia 1825 roku. Drugim jej mężem był Kazimierz Bogatko herbu Pomian, dziedzic dóbr Czerwonki, Podkonice, Bieliny i innych, ślub zawarto po spisaniu intercyzy w Sierzchowach 8 sierpnia 1829 roku. Bogatko wziął w posagu Wale i Brzozówkę, zmarł 30 czerwca 1832 roku w Walach. Trzecim mężem Moniki z Bagniewskich był Walery Kurzewski herbu Topacz, dziedzica dóbr Czerwonki, syna Antoniego i Zofii z Boskich. W 1838 roku kupił on w Warszawie od swej przyszłej żony za 42 tysiące złotych Brzozówkę, której właścicielem był następnie jego syn, Tadeusz. Monika z Bagniewskich primo voto Colonna Walewska, 2.v. Bogatkowa, 3.v. Kurzewska zmarła w Brzozówce 8 marca 1866 roku.

W 1867 roku aktami z dnia 27 i 29 czerwca Walery Kurzewski odpisał dla rolników z tytułu serwitutów 287 mórg i 25 prętów. 28 maja 1889 roku aktem w Rawie Tadeusz Kurzewski sprzedał dobra Brzozówka Bolesławowi Iwickiemu z Sakaniec na Litwie, który ożenił się z Barbarą Bogatko, wnuczką Moniki z Bagniewskich.

W Brzozówce do lat 70. ubiegłego wieku znajdował się klasycystyczny dwór, zbudowany przez Kurzewskich herbu Topacz. Majątek Brzozówka należał od 28 maja 1889 roku do Bolesława Iwickiego herbu Paprzyca (27 października 1864 – 9 sierpnia 1931) (syna Roberta Iwickiego h. Paprzyca (1820-1885) z Sakaniec, parafia Daugi, na Ziemi Trockiej i Stefanii z Dunin-Możeyków herbu Łabędź (1840-1903)), ichtiologa, absolwenta Akademii Rolniczej w Dublanach pod Lwowem, a następnie do jego potomstwa. W majątku tym Bolesław Iwicki prowadził m.in. wzorowe gospodarstwo rybne, które zniszczono po przejęciu go na cele reformy rolnej.

Żoną Bolesława Iwickiego była Barbara Józefina Bogatko herbu Pomian (27 listopada 1870 – 2 stycznia 1952), córka Jana Prota Bogatko (1830-1905) i Emilii z Łuszczewskich herbu Korczak (1839-1906). Wychowana w patriotycznej rodzinie Barbara Iwicka prowadziła wśród dzieci chłopskich ożywioną działalność oświatową, prowadząc ochronkę i nauczając historii i języka polskiego, dzięki czemu we wsi nie było analfabetyzmu. Po I wojnie światowej Iwicki patronował odbudowie ze zniszczeń wojennych kolateralnego kościoła parafialnego w Sierzchowach. W Brzozówce urodził się też jego syn, Feliks Iwicki (22 sierpnia 1900 – 24 stycznia 1984), absolwent Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Warszawie, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, absolwent wydziału lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, lekarz, współzałożyciel warszawskiego klubu sportowego Skra.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa skierniewickiego.

Źródła

• Tadeusz Epsztein, Sławomir Górzyński, Spis Ziemian Rzeczypospolitej Polskiej w roku 1930, województwo warszawskie, Warszawa 1991, ISBN 83-900086-1-0
• Zygmunt Matuszewski, Powiat Rawsko Mazowiecki, Rawa Mazowiecka 1929
• Wojciech Kawecki,Gimnazjum i Liceum Męskie Koła Szkolnego im. Św. Stanisława Kostki,Warszawa 2001, ISBN 83-88823-05-01
• Teki Pałygi, Miejska Biblioteka Publiczna w Rawie

Zobacz też

• Brzozówka

Linki zewnętrzne

Ustawa hipoteczna - uchwalona przez sejm Królestwa w 1818 r.

Uwagi wstępne

Ustawa zastąpiła nie najlepsze przepisy kodeksu Napoleona w zakresie urządzeń hipotecznych. Ustawodawcy poszli w kierunku połączenia dawnych przepisów prawa polskiego, norm pruskich i przepisów francuskich związanych z wpisami praw rzeczowych.

Główne zasady

• księgi wieczyste
  • księgi umów
  • zbiór dokumentów
  • wykaz hipoteczny - skrótowy obraz nieruchomości pod względem jej przestrzeni i stosunku do właściciela oraz osób trzecich.
• jawność materialna - wszelkie prawa do nieruchomości nabywało się, zmieniało lub umarzało tylko poprzez wpis do księgi hipotecznej.
• publiczna wiara - treść księgi była wiążąca dla wszystkich działających w dobrej wierze.
• legalność hipoteczna - prawidłowość czynności będącej podstawą wpisu; badał sąd właściwy ze względu na położenie nieruchomości.
• szczegółowość - obciążanie konkretnej, ściśle określonej nieruchomości.
• pierwszeństwo hipoteczne - wierzyciel ,którego tytuł był wpisany wcześniej, miał pierwszeństwo w zaspokojeniu swojej wierzytelności.
• niepodzielność wierzytelności - ewentualny podział majątku dłużnika nie wpłynie na uprawnienia wierzyciela.
  • przywileje(należności) - wyjątki od zasady pierwszeństwa m.in. podatki gruntowe, składki na ubezpieczenie od ognia, należności dla sług i czeladzi.

Hipoteczne prawo zastawu mogło być trzech rodzajów:

1. umowne, wypływające z zawartych umów
2. sądowe, oparte na odpowiednich wyrokach
3. ustawowe, oparte na zasadach prawa i niewymagające zgody dłużnika, ani wyroku zabezpieczającego

Dla dóbr ziemskich oraz domów w Warszawie i w innych miastach wojewódzkich obowiązkowe stało się założenie ksiąg wieczystych. Dla nieruchomości we wsiach i w innych miastach - dowolne.
Prowadzeniem spraw hipotecznych zajmowały się odpowiednie wydziały sądowe. Umowy sporządzali notariusze.
Przepisy obowiązujące w Królestwie były uważane za najdogodniejsze ze wszystkich ustawodawstw na ziemiach polskich.

Źródła:
“Historia ustroju i prawa polskiego” - Juliusz Bardach

W rankingu 500 największych polskich firm - “Pięćsetka Polityki 2003″ - znajduje się 5 przedsiębiorstw z Białegostoku. Są to:

• Polmos Białystok SA (miejsce 140)
• Zakład Energetyczny Białystok SA (185)
• Philips DAP Industries Poland sp. z o.o. (204)
• BOS SA (245)
• PSS “Społem” (452)

Największym eksporterem w Białymstoku (według zestawienia 100 eksporterów z listy 500) jest Philips DAP Industries Poland sp. z o.o. (miejsce 37).

W rankingu najbardziej dochodowych jednoosobowych spółek skarbu państwa za rok 2003 “Przeglądu Gospodarczego Plus” są:

• Polmos Białystok S.A. (miejsce 16)
• Zakład Energetyczny Białystok S.A. (22)
• Radio Białystok S.A. (135)
• Białostockie Zakłady Graficzne (185)

W rankingu największych polskich pracodawców za rok 2003 (także Przeglądu Gospodarczego Plus) są:

• PSS “Społem” (miejsce 116)
• Zakład Energetyczny Białystok S.A. (135)
• PMB S.A. (196)

Lista 2000 największych przedsiębiorstw wg “Rzeczpospolitej”

• Polmos Białystok (miejsce 165)
• Zakład Energetyczny Białystok (196)
• Philips DAP Industries Poland (232)
• BOS SA (267)
• SOT Przemysłu Mleczarskiego (420)
• PSS Społem Białystok (542)
• MTC (618)
• Przedsiębiorstwo Handlu Tekstyliami (622)
• Havo (654)
• Barter (660)
• PMB (701)
• Cefarm (731)
• Wodociągi Białostockie (1781)
• PHU Market (1950)
• Białostockie Fabryki Mebli (1974)

Samorządy gospodarcze

Finanse

Tylko jeden bank ma swoją główną siedzibę W Białymstoku jest to Bank Spółdzielczy w Białymstoku. W mieście ma także siedzibę SKOK Rodzin Katolickich.

Banki, które mają oddział w Białymstoku:

• AIG Bank Polska S.A.
• Bank BPH PBK S.A.
• Bank Gospodarki Żywnościowej S.A.
• Bank Gospodarstwa Krajowego
• Bank Millenium S.A.
• Bank Ochrony Środowiska S.A.
• Bank PEKAO S.A.
• Bank Pocztowy S.A.
• Bank Polskiej Spółdzielczości S.A.
• Spółdzielczy Bank Rozwoju w Szepietowie S.A.
• Bank Spółdzielczy w Zabłudowie S.A.
• Bank Zachodni WBK S.A.
• BRE Bank S.A.
• Citibank Handlowy (Bank Handlowy w Warszawie S.A.)
• Dominet Bank S.A.
• Eurobank S.A.
• GE Bank Mieszkaniowy S.A.
• GE Capital Bank S.A.
• ING Bank Śląski S.A.
• Invest Bank S.A.
• Kredyt Bank S.A.
• Multi Bank S.A.
• Narodowy Bank Polski
• PKO BP S.A.
• Raiffeisen Bank Polska S.A.
• RHEINHYP-BRE Bank Hipoteczny S.A.
• Spółdzielczy Bank Rozwoju “Samopomoc Chłopska”
• Warmińsko-Mazurski Bank Regionalny S.A.

SKOK-i, które mają oddział w Białymstoku:

• Bieszczadzka SKOK w Sanoku
• Opolska SKOK w Kędzierzyniu - Koźlu
• SKOK im. F. Stefczyka w Gdyni
• SKOK im. Z.Chmielewskiego w Lublinie
• SKOK “Nike” w Warszawie
• SKOK przy Parafii Opatrzności Bożej w Gdańsku

Sieć handlowa

Większe sklepy

• C.H. Auchan
• Leroy Merlin
• C.H. Bażantarnia
• Galeria Kwadrat
• Makro Cash and Carry
• C.H. Aneks

Przemysł

Białystok jest stolicą województwa i największym ośrodkiem przemysłowym w regionie północno-wschodniej Polski.

Większość białostoczan (około 57%) to ludzie w wieku do 40 lat. Pracują oni w następujących sektorach:

• przemysł - 43,4%
• handel - 26,9%
• obsługa nieruchomości i firm oraz nauka - 10,2%
• budownictwo - 9%
• transport, gospodarka magazynowa i łączność - 4,8%.

W białostockim przemyśle dominują cztery działy, dające około 77% produkcji. W 2003 r. największy udział w produkcji sprzedanej miały:

• produkcja artykułów spożywczych i napojów (30%)
• wytwarzanie i zaopatrywanie w energię, gaz i wodę (29,4%)
• produkcja maszyn i urządzeń (9,2%)
• włókiennictwo (8,3%)

Białystok to zagłębie bieliźniarskie. Słynie na całą Europę z produkcji pięknej bielizny. Ubierają się w nią Niemki, Angielki, Czeszki, Rosjanki i Francuzki. Białostockie wyroby pokazywane są na targach w Moskwie, Paryżu, Düsseldorfie, Lyonie, Monachium. Najlepsze białostockie firmy bieliźniarskie to: Kinga, Kostar, Gaia, Mat, Gorteks, Ava. W Białymstoku wciąż powstają nowe zakłady. Rok temy było ich 14, dziś już 20.

Zatrudnienie w przemyśle w Białymstoku w 2003 r. wynosiło około 16,7 tys. osób. Najwięcej z nich pracowało w handlu hurtowym i komisowym - około 5 tys. osób, przy produkcji maszyn i urządzeń - około 2,8 tys. osób, przy produkcji artykułów spożywczych i napojów - około 2,7 tys. osób, oraz wytwarzaniu i zaopatrywaniu w energię elektryczną, gaz i parę wodną i gorącą wodę - 2,6 tys. osób.

Większość białostoczan pracuje w firmach prywatnych ( sektor publiczny - 23,6%, sektor prywatny - 76,4%).

Przeciętne wynagrodzenie miesięczne brutto w przemyśle w 2003 roku wyniosło w Białymstoku 2166,97 zł. Najwyższe przeciętne miesięczne wynagrodzeni odnotowano w energetyce i produkcji urządzeń specjalistycznych (nieco poniżej 3000 brutto).

Ważniejsze przedsiębiorstwa:

• Fabryka dywanów “Agnella”
• Fabryka wyrobów runowych “Biruna”
• Zakład Przemysłu Odzieżowego “Kostar”
• Producent tkanin i koców “Polpled”
• Zakłady Przemysłu Pasmanteryjnego “Pasmanta”
• Przedsiębiorstwo Handlu Tekstyliami
• Zakłady mięsne PMB
• Chłodnia Białystok
• Agrovita Białystok
• Polmos Białystok
• Browar Dojlidy
• Fabryka przyrządów i uchwytów “Bison-Bial”
• Fabryka urządzeń grzewczych “NIBE-Biawar”
• Firma “Altrad Spomasz”
• Zakłady Przemysłu Sklejek “Biaform”
• Huta szkła Białystok “Biaglass”
• Białostockie Fabryki Mebli
• Elektrociepłownia Białystok
• Firma KAN
• Zakłady Elektrotechniczne Biazet SA (obecnie produkuje także wyroby AGD pod marką Philips)
• Podlaskie Zakłady Zbożowe
• CEFARM Białystok
• PSS Społem Białystok
• Spółdzielnia Obrotu Towarowego Przemysłu Mleczarskiego
• Białostocka Centrala Materiałów Budowlanych
• Zakład Produkcji Garmażeryjnej “Lech”
• Chemiczna Spółdzielnia Pracy “Betesca”
• Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe “Silikaty-Białystok”
• Przedsiębiorstwo Nordfish
• Zakład Energetyczny Białystok SA
• Firma bieliźniarska Kinga
• Firma bieliźniarska Gaia
• Firma bieliźniarska Mat
• Firma bieliźniarska Gorteks
• Producent bielizny damskiej Ava
• Przedsiębiorstwo “Łukasz”

Ubezpieczenia

Zakłady ubezpieczeniowe, mające oddział w Białymstoku:

• Agropolisa S.A.
• AIG PTE S.A.
• Allianz Polska S.A.
• Amplico Life S.A.
• CIGNA STU S.A.
• Commercial Union Polska
• Compensa S.A.
• Credit Suisse Life & Pensions S.A.
• Daewoo S.A.
• Ergo Hestia S.A.
• Europa S.A.
• Filar S.A.
• Fin Life S.A.
• Generali Group
• Gerling Polska S.A.
• HDI Samopomoc TU S.A.
• ING Nationale-Nederlanden Polska S.A.
• Inter Polska S.A.
• Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
• Konzeption S.A.
• PBK S.A.
• Polisa-Życie S.A.
• Polonia S.A.
• Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A.
• Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych
• Tryg Polska S.A.
• Uniqa S.A.
• Warta S.A.
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych
• Zurich S.A.

Sieci komunalne

Rezerwa obowiązkowa to pieniądze, które banki komercyjne muszą utrzymywać na rachunkach banku centralnego. Rezerwa ma przede wszystkim za zadanie stabilizację systemu bankowego.

Bank centralny nakazuje bankom komercyjnym utrzymywanie tak zwanej rezerwy obowiązkowej. Są to pieniądze, które bank komercyjny musi utrzymywać na rachunku banku centralnego – wysokość rezerwy zależy od ilości środków, jakimi dysponuje dany bank.

Rezerwa obowiązkowa ma na celu stabilizację systemu bankowego, jej głównym zadaniem jest łagodzenie skutków ewentualnych wahań płynności w sektorze.

Za pomocą zmiany wysokości rezerwy obowiązkowej bank centralny może oddziaływać na rynek finansowy. Podniesienie stopy wymaganych rezerw oznacza ściągnięcie z rynku dodatkowych pieniędzy.