Hipoteczny

Prawo hipoteczne Królestwa Polskiego. Wydano je w 1818 roku.

1. Przepisy dotyczyły ograniczenia prawa własności, kontroli nad przeniesieniem własności.
2. Wprowadzono przymus hipoteczny dla dóbr nieruchomych w miastach wojewódzkich. Dla wielkiej własności wprowadzono przymusową regulację.
3. Wpisy miały charakter urzędowy, w kancelariach hipotecznych po zatwierdzeniu przez zwierzchność hipoteczną.
4. Rękojmia wiary publicznej ksiąg hipotecznych - treść księgi wiąże wszystkie osoby działające w dobrej wierze; decyduje kto ma być uważany za właściciela.
5. Zasada pierwszeństwa (wierzyciel wpisany do księgi ma pierwszeństwo przed innymi wierzycielami; decyduje chronologia wpisów).
6. Zasada jawności hipotecznej (w sensie materialnym przymus ujawniania w księdze wszystkich czynności dotyczących zmiany właściciela; bez wpisu do księgi własność nie mogła przejść na nabywcę; w sensie formalnym prawo zapoznania się z treścią księgi każdej zainteresowanej osoby).
7. Zasada szczegółowości - hipoteka na konkretnej nieruchomości (a nie na całym majątku dłużnika).
8. Zasada niepodzielności - podział nieruchomości nie wpłynął na prawa wierzyciela.
9. W 1825 roku wyszła nowa ustawa o hipotekach (uproszczono same księgi hipoteczne, rozciągnięte przepisy prawa hipotecznego również na tzw. małą własność).

Listy zastawne są to dłużne papiery wartościowe, do emitowania ich uprawnione są tylko banki hipoteczne, obrót nimi reguluje „Ustawa o listach zastawnych i bankach hipotecznych z 29 sierpnia 1997 r.”

Listy zastawne dzielimy na:

• hipoteczne listy zastawne
• publiczne listy zastawne

Zalety listów zastawnych

• jasne ramy prawne
• wysoki poziom bezpieczeństwa
• banki hipoteczne są pośrednią własnością banków z UE o silnych podstawach finansowych, możliwe potencjalne wsparcie
• szybko rozwijający się sektor kredytów hipotecznych w Polsce

Wady listów zastawnych

• niesprzyjające otoczenie prawne: przewlekłe procedury, zmieniające się przepisy
• ramy prawne nie w pełni obejmują wszystkie ryzyka, np. ryzyko stopy procentowej i kursowe
• prawdopodobne niedopasowanie zapadalności pomiędzy listami a kredytami w rejestrach zabezpieczeń
• ryzyko kredytowe w obrębie rejestru zabezpieczenia:koncentracja, wysoki udział kredytów komercyjnych, przeważnie kredyty denominowane w walutach obcych

Papier wartościowy to dokument stwierdzający istnienie określonego prawa majątkowego w taki sposób, że bez posiadania tego dokumentu nie można wykonywać tego prawa, a przeniesienie własności tego dokumentu powoduje przeniesienie również tego prawa.

Zgodnie z ustawą z dnia 29 lipca 2005 o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. 2005 nr 183 poz. 1538) do papierów wartościowych zaliczają się:

• akcje,
• prawa poboru,
• prawa do akcji,
• warranty subskrypcyjne,
• kwity depozytowe,
• obligacje,
• listy zastawne,
• certyfikaty inwestycyjne,
• inne zbywalne papiery wartościowe, tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
• inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w poprzednich punktach, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Relacja między papierem wartościowym a prawem to inkorporacja (”papier wartościowy X inkorporuje prawo majątkowe Y”). Inkorporowanymi prawami majątkowymi mogą być wierzytelności pieniężne, udziały, własność rzeczy ruchomych.

Papier wartościowy należy odróżnić od znaku legitymacyjnego, który tylko jest dowodem, że okazicielowi przysługuje określone uprawnienie, ale go w sobie nie inkorporuje. Uprawnienie wykazane znakiem legitymacyjnym może więc być wykonywane bez tego znaku. Nie można natomiast wykonywać prawa z papieru wartościowego nie mając tego papieru.

Papiery wartościowe dzielimy:

• według rodzaju inkorporowanego prawa na:
  • wierzycielskie (inkorporujące wierzytelności pieniężne) - weksel, czek, obligacja, list zastawny, list hipoteczny, świadectwo udziałowe NFI,
  • udziałowe (inkorporujące prawa udziałowe) - akcja (prawo),
  • towarowe (inkorporujące prawo własności) - konosament, dowód składowy,
• według trybu przeniesienia prawa na:
  • imienne (inkorporowane prawo jest przenoszone przez przelew),
  • na okaziciela (inkorporowane prawo jest przenoszone przez przeniesienie posiadania dokumentu),
  • na zlecenie (inkorporowane prawo jest przenoszone przez indos.

Istota, funkcje i regulacja papierów wartościowych różnią się w zależności od systemu prawnego, w którym obiegają. Inne są regulacje systemu anglosaskiego, inne - systemu germańskiego, jeszcze inne - systemu romańskiego. W Polsce przyjęty został, z niewielkimi modyfikacjami, system germański. Podstawą polskiego systemu papierów wartościowych są przepisy art. 921[6]-921[16] Kodeksu cywilnego. Poszczególne rodzaje papierów wartościowych są regulowane przez odpowiednie ustawy szczególne (np. prawo handlowe).

Zobacz też

• Skarbowy papier wartościowy

thumb|GE BuildingGeneral Electric – aktualnie drugie (wg: ) co do wielkości przedsiębiorstwo na świecie, zarówno pod kątem obrotów, generowanego dochodu jak i wartości rynkowej (406 miliardów dolarów w lipcu 2007). Spółka publiczna notowana na New York Stock Exchange.

Historia

General Electric powstał oficjalnie 11 stycznia 1892 roku poprzez połączenie dwóch przedsiębiorstw: Edison General Electric Company zarządzanego przez Thomasa A. Edisona i Thomson-Houston Company zarządzanego przez Charlesa A. Coffina. Oba przedsiębiorstwa razem posiadały większość kluczowych w tym czasie patentów w dziedzinie produkcji i wykorzystywania prądu elektrycznego, co na długie lata zapewniło im dominującą pozycję na rynku w USA. Początkowo przedsiębiorstwo koncentrowało swoją działalność na przemysłach związanych z prądem – od budowy elektrowni i linii wysokiego napięcia po produkcję odkurzaczy i lodówek.

W laboratoriach General Electric powstało szereg wynalazków, między innymi lodówka, żarówka, gramofon, prądnica prądu stałego, turbina parowa, silnik prądu stałego, opracowano też metody syntezy polietylenu i silikonu.

Współczesność

Działalność globalna

Obecnie General Electric działa w kilkunastu branżach:

• energetyce zarówno konwencjonalnej jak i atomowej
• aparaturze pomiarowej – zarówno przemysłowej jak i medycznej
• przemyśle lotnicznym – produkcja silników lotniczych i kredytowanie produkcji samolotów
• przemyśle kosmicznym – produkcja silników rakietowych i podzespołów dla NASA
• przemyśle AGD – produkcja lodówek, odkurzaczy itp. – głównie na rynek amerykański
• przemyśle chemicznym – produkcja tworzyw sztucznych.
• bankowości - zarówno dla biznesu jak i dla ludności; w zakresie bankowości biznesowej specjalizuje się w kredytowaniu produkcji powiązanej z interesami kapitałowymi całego GE - takimi jak np. finansowanie zakupów samolotów pod warunkiem, że będą w nich zamontowane silniki GE, co jest czasami krytykowane jako forma monopolizowania rynków; w zakresie bankowości dla ludności specjalizuje się w udzielaniu kredytów gotówkowych, kredytów ratalnych, kredytów samochodowych, hipotecznych, oraz wydawania kart płatniczych; w niektorych krajach (np. Czechy, Niemcy, Węgry), zajmuje się również prowadzeniem rachunków bankowych i aktywnie sprzedaje produkty depozytowe i inwestycyjne.
• film - GE jest właścicielem NBC Universal.

GE w Polsce

W 1995 roku GE weszło na polski rynek usług bankowych kupując Solidarność Chase D.T. Bank i tworząc GE Capital Bank, specjalizujący się w finansowaniu sprzedaży ratalnej, pożyczkach gotówkowych i kredytach samochodowych. W 1998 r. kupiono dodatkowo Polsko-Amerykański Bank Hipoteczny S.A., który specjalizował się w udzielaniu kredytów mieszkaniowych klientom indywidualnym. W 1999 roku ten drugi Bank zmienił nazwę na GE Bank Mieszkaniowy S.A. W 2003 r. bank ten zajmował trzecią pozycję pod względem wartości kredytów mieszkaniowych udzielonych w Polsce.
Na przełomie roku 2004/2005 w wyniku połączenia GE Capital Banku z GE Bankiem Mieszkaniowym powstał GE Money Bank S.A. z centralą w Gdańsku. Inicjatywa ta jest konsekwencją realizacji globalnej strategii korporacji General Electric w zakresie upraszczania jej struktury organizacyjnej.

W sierpniu 2007r. GE Money podpisało porozumienie z bankiem Unicredit dot. nabycia około 66 proc. akcji Nowego BPH i 49,9 proc. akcji BPH TFI. Transakcja wpisuje się w strategię GE Money inwestowania i ekspansji na głównych strategicznych rynkach Europy Środkowo-Wschodniej o wysokiej dynamice i dobrych perspektywach rozwoju, takich jak Polska. Ma również przyspieszyć transformację GE Money w kierunku bankowości uniwersalnej na rynku polskim.

Oprócz działalność bankowej, GE prowadzi też w Polsce sprzedaż swoich produktów (sprzęt AGD, chemia budowlana i kosmetyczna, urządzenia medyczne, urządzenia elektryczne dla przemysłu) oraz inwestycje w przemysł maszynowy, elektryczny i badania naukowe. Posiada trzy fabryki GE Power Control (w Kłodzku, Łodzi i Bielsko-Białej), Centrum Projektowe GE EDC (Engineering Design Center) w Warszawie, Centrum Projektowe GE Security w Gdańsku. Łącznie GE zainwestowało w Polsce w latach 1992-2005 r. ok. 400 milionów USD i osiągnęła poziom sprzedaży w wysokości około 630 mln USD. Łącznie zatrudnia w Polsce ok. 6000 osób.

Dyrektorem Regionalnym GE na Europę Środkową jest Lesław Kuzaj.

Kontrowersje wokół przedsiębiorstwa

GE zdaniem wielu ruchów ekologicznych był jednym z największych trucicieli środowiska w USA. Od lat 30. XX w. przedsiębiorstwo produkowało w stanie Nowy Jork transformatory, używając skrajnie toksycznych związków PCB produkowanych przez Monsanto w Anniston w Alabamie. GE wyrzucił do rzeki Hudson tysiące ton PCB, zatruwając w ten sposób środowisko w każdym zakątku planety włącznie z Antarktyką. W połowie lat 70. XX w., produkcja transformatorów z użyciem PCB została zlikwidowana, zaś GE, pod wpływem silnej krytyki medialnej i nacisków amerykańskich instytucji rządowych (m.in. EPA) wyłożyło i stale wykłada znaczne sumy pieniędzy na rewitalizację rzeki Hudson i odszkodowania za zatrucie środowiska. Obecnie GE widzi w ochronie środowiska przyszłość i inwestuje znaczne kwoty na rozwój produktów związanych z ochroną środowiska oraz ściśle współpracuje z “zielonymi” organizacjami w USA.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona firmy: http://www.ge.com/
• Strona działaczy ochrony środowiska w związku z zatruciem PCB http://riverkeeper.org/
• Strona GE odnośnie zatrucia PCB http://www.hudsonvoice.com
• Strona EPA na temat programu rewitalizacji rzeki Hudson: http://www.epa.gov/hudson/
• Notowania General Electric na NYSE
• GE w Polsce

Lista polskich banków komercyjnych:

• ABN AMRO BANK Polska SA
• AIG Bank Polska SA
• Bank Polskiej Spółdzielczości SA
• Bank BPH SA
• Bank Gospodarki Żywnościowej SA
• Bank Gospodarstwa Krajowego SA
• Bank Handlowy w Warszawie SA
• Bank Inicjatyw Społeczno-Ekonomicznych SA
• Bank Millennium SA
• Bank Ochrony Środowiska SA
• Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ Polska SA
• Bank Pocztowy SA
• Bank Pekao SA
• Bank Rozwoju Budownictwa Mieszkaniowego SA
• Bank Rozwoju Cukrownictwa SA
• Bank Współpracy Europejskiej SA
• Bank Zachodni WBK SA
• Banque PSA Finance SA (Oddział w Polsce)
• BNP Paribas Bank Polska SA
• BPH Bank Hipoteczny SA
• BRE Bank SA (mBank), (Multibank)
• BRE Bank Hipoteczny SA
• Calyon Bank Polska SA
• Cetelem Bank SA
• DaimlerChrysler Bank Polska SA
• Danske Bank Polska SA
• Deutsche Bank PBC SA
• Deutsche Bank Polska SA
• DOMINET BANK SA
• DRESDNER BANK POLSKA SA
• Dresdner Bank AG SA (Oddział w Polsce)
• DZ BANK Polska SA
• EFG Eurobank Ergasias S.A. (Oddział w Polsce)
• Euro Bank SA
• FCE Bank Polska SA
• Fiat Bank Polska SA
• FORTIS BANK POLSKA SA
• GE Money Bank SA
• Getin Bank SA (DomBank)
• GMAC Bank Polska SA
• Gospodarczy Bank Wielkopolski SA
• HSBC Bank Polska SA
• ING Bank Śląski SA
• INVEST-BANK SA
• Jyske Bank A/S SA (Oddział w Polsce)
• Kredyt Bank SA
• LUKAS Bank SA
• Mazowiecki Bank Regionalny SA
• NORD/LB Bank Polska SA
• Nordea Bank Polska SA
• Nykredit Bank Hipoteczny SA, (od 09-2003 do 09-2005)
• Nykredit Realkredit A/S SA, (Oddział w Polsce) (od 09-2005)
• EFG Eurobank Ergasias S.A.
• Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski SA (Inteligo)
• Rabobank Polska SA
• Raiffeisen Bank Polska SA
• RCI Bank Polska SA
• Santander Consumer Bank SA
• Societe Generale SA (Oddział w Polsce}
• Svenska Handelsbanken AB SA (Oddział w Polsce)
• Sygma Banque Societe Anonyme SA (Oddział w Polsce)
• Śląski Bank Hipoteczny SA
• Toyota Bank Polska SA
• VOLKSWAGEN BANK POLSKA SA
• WestLB Bank Polska SA

Dług gruntowy (Grundschuld, §§ 1191 - 1203 BGB) - ograniczone prawo rzeczowe, którego treścią jest możliwość żądania zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej z nieruchomości lub prawa z jej własnością zrównanego (odrębnej własności lokali, prawa zabudowy).

Ogólnie

Dług gruntowy podlega ujawnieniu w dziale III księgi gruntowej. W przeciwieństwie do hipoteki wyróżniającej się akcesoryjnością, długi gruntowe cechuje abstrakcyjność, która polega na możliwości przeniesienia samego długu gruntowego bez wierzytelności i braku jego związku z określonym roszczeniem. Z tego względu dług gruntowy może służyć jako zabezpieczenie wielu wierzytelności, także przyszłych, tzn. nieistniejących w dacie jego ustanowienia. Oprócz właściwej sumy dłużnej ujawnieniu w księdze gruntowej podlegają także odsetki dłużne (Grundschuldzinsen) oraz ewentualne świadczenia uboczne.

Ustanowieniu długu gruntowego najczęściej towarzyszy zgoda właściciela na poddanie się egzekucji z nieruchomości. Podobnie jak w prawie polskim, akt notarialny zawierający oświadczenie właściciela stanowi tytuł egzekucyjny pozwalajacy na skierowanie egzekucji do nieruchomości bez potrzeby uzyskiwania wyroku sądowego. Oświadczenie to podlega ujawnieniu w księdze gruntowej i wiąże każdoczesnego nabywcę obciążonej nieruchomości (§ 794 ust. 1 pkt 5 i § 800 ZPO).

Ponadto, przy ustanawianiu długu gruntowego na rzecz banku, regułą jest składanie w formie aktu notarialnego orzez właściciela nieruchomości oświadczenia o poddaniu się egzekucji z całego majątku do wysokości sumy dłużnej i świadczeń dodatkowych. Oświadczenie właściciela stanowi abstrakcyjne uznanie długu (Schuldanerkentnis) i nie jest powiązane prawnie z losami długu gruntowego. W razie przeniesienia długu gruntowego nie rodzi żadnych uprawnień po stronie nabywcy. Nie wiąże również nowego właściciela w razie zbycia nieruchomości obciążonej.

Mimo braku ustawowego powiązania długu gruntowego jako prawa rzeczowego, z wierzytelnością jako roszczeniem ze stosunku zobowiązaniowego, długi gruntowe ustanawiane są w praktyce na zabezpieczenie wierzytelności z tytułu pożyczki lub kredytu. Z mocy umowy powstaje wówczas zależność pomiędzy długiem gruntowym a wierzytelnością w postaci określenia celu obciążenia nieruchomości długiem gruntowym. Po spłacie całej zabezpieczonej wierzytelności, dłużnik może domagać się zwrotnego przeniesienia na niego długu gruntowego, zrzeczenia się długu gruntowego albo zgody na jego wykreślenie. W praktyce instytucji kredytowych roszczenie dłużnika ogranicza się do tego ostatniego uprawnienia.

Wyróżnia się dwa rodzaje długu gruntowego. Dług księgowy ujawniony jest wyłącznie w księdze gruntowej. Jego przeciwieństwem jest dług listowy, dla którego urząd hipoteczny wystawia list dłużny gruntowy mający postać specjalnego druku.

List dłużny jest papierem wartościowym, który w obrocie prawnym inkorporuje dług gruntowy. Podczas gdy zbycie długu księgowego wymaga dla swej skuteczności wpisu w księdze gruntowej, dla przeniesienia długu listowego wystarcza zawarcie umowy przelewu i wydanie listu dłużnego. Zmiana wierzyciela długu listowego nie podlega ujawnieniu w księdze gruntowej.

Szczególne postaci długu gruntowego

Dług gruntowy łączny (Gesamtgrundschuld)

O długu łącznym mówi się, gdy ten sam dług gruntowy obciąża więcej nieruchomości należących do jednej lub więcej osób. Okoliczność łącznego obciążenia podlega ujawnieniu w księdze gruntowej każdej nieruchomości.

Podobnie jak w przypadku solidarności dłużników, każdy właściciel rzeczy obciążonej odpowiada z nieruchomości za spłatę całości sumy dłużnej. Do wierzyciela należy wybór, czy będzie poszukiwał zaspokojenia od jednego, kilku, lub wszystkich właścicieli. Zapłata sumy dłużnej przez jednego z nich zwalnia wszystkich i prowadzi w zasadzie do wygaśnięcia długu gruntowego ciążącego na wszystkich nieruchomościach. Płacący właściciel nabywa jednak roszczenie regresowe w stosunku do pozostałych, a dodatkowo przechodzą na niego długi gruntowe obciążające ich nieruchomości aż do wysokości przysługującego mu roszczenia.

Dług łączny jest przydatny w sytuacji, gdy kilka nieruchomości tworzy jedną całość gospodarczą, służącą np. do prowadzenia zakładu przemysłowego lub gospodarstwa rolnego. Wierzyciel może wszcząć jednocześnie egzekucję do wszystkich nieruchomości i w drodze licytacji wspólnej doprowadzić do nabycia wszystkich obciążonych działek przez jedną osobę, tak by możliwe było dalsze prowadzenia działalności przez nabywcę zlicytowanych działek. Równocześnie, dzięki licytacji zbiorczej, wierzyciel może liczyć na uzyskanie ceny wyższej, niż w przypadku odzielnej sprzedaży poszczególnych nieruchomości.

Dług łączny powstaje również w przypadku wyodrębniania własności lokali albo pomieszczeń przynależnych w nieruchomości obciążonej. W takim przypadku dotychczasowa księga gruntowa z wpisanym długiem gruntowym podlega zamknięciu, zaś sam dług gruntowy zostaje wpisany do ksiąg gruntowych poszczególnych wyodrębnionych lokali lub pomieszczeń przynależnych.

Dług gruntowy właściciela (Eigentümergrundschuld)

Dług właściciela to dług gruntowy, który zapisany jest w księdze gruntowej na właściciela nieruchomości. Kontstrukcja taka jest dopuszczalna z uwagi na to, że długowi gruntowemu nie musi odpowiadać roszczenie obligacyjne, odmiennie niż w przypadku hipoteki.

Dług właściciela może służyć zapewnieniu pierwszeństwa hipotecznego dla zabezpieczenia przyszłego kredytu. Poza tym, w przypadku długu listowego, właściciel ma do dyspozycji łatwą możliwość zabezpieczenia swojego długu. Dług właściciela może powstać także wskutek darowizny lub spadkobrania kredytodawcy po osobie kredytowanego właściciela.

Dług właściciela powstaje z mocy prawa w razie wygaśnięcia całości lub części wierzytelności zabezpieczonej hipoteką np. wskutek umorzenia kredytu. Część hipoteki przekształca się w automatycznie w dług właściciela do wysokości wygasłego roszczenia. Z reguły okoliczność ta nie zostaje ujawniona w księdze gruntowej w postaci odpowiednich wpisów.

Osoba trzecia, której przysługują prawa zastawnicze do nieruchomości podobne do długu gruntowego, może żądać zrzeczenia się długu właściciela (§ 1179a BGB) przez właściciela nieruchomości. Celem takiej regulacji jest opróżnienie miejsca po długu gruntowym i zapewnienie pozostałym prawom zastawniczym wyższego pierwszeństwa hipotecznego. Roszczenie o zrzeczenie się długu właściciela może być wyłączone w drodze umowy, która dla swej skuteczności wymaga wpisu do księgi gruntowej.

Dług rentowy (Renteschuld)

Treścią długu rentowego (§§ 1199 - 1203 BGB) jest obciążenie nieruchomości obowiązkiem zapłaty okresowej renty pieniężnej. Dłużnikowi (właścicielowi nieruchomości) przysługuje, po wypowiedzeniu, prawo zamiany długu w zapłatę jednorazowego wynagrodzenia w wysokości określonej w księdze wieczystej w czasie ustanawiania długu rentowego.

Wierzyciel może żądać zapłaty jednorazowego wynagrodzenia tylko w przypadku obniżenia wartości nieruchomości w stopniu zagrażającym bezpieczeństwu długu gruntowego. Musi jednak wezwać właściciela nieruchomości do podjęcia działań w celu usunięcia zagrożenia poprzez ulepszenie nieruchomości lub ustanowienie dodatkowego zabezpieczenia.

Jeżeli wierzyciel nie jest zainteresowany w skorzystaniu przez dłużnika z prawa zwolnienia się z obowiązku świadczenia renty za jednorazowym wynagrodzeniem, może doprowadzić w porozumieniu z dłużnikiem do zabezpieczenia spłaty renty w postaci ustanowienia ciężaru realnego.

Dług gruntowy zabezpieczający (Sicherungsgrundschuld)

Dług zabezpieczający zabezpiecza w ramach stosownej umowy, wierzytelność wierzyciela długu gruntowego (przyjemcy zabezpieczenia) skierowaną przeciwko właścicielowi lub osobie trzeciej.

Dług zabezpieczający nie ma własnej regulacji ustawowej, stanowi inną instytucję niż hipoteka zabezpieczająca w rozumieniu § 1184 BGB, ponieważ nie jest akcesoryjny w stosunku do roszczenia osobistego. Co do zasady roszczenia osobiste (zwykle z tytułu pożyczki) i dług zabezpieczający służą innym celom. Ich wzajemne powiązanie ustanawia trzecia, odrębna instytucja prawna w postaci umowy o zabezpieczenie. Jeżeli dłużnikiem osobistym jest kto inny niż właściciel nieruchomości ustanawiający zabezpieczenie, wówczas powstaje czwarty, dodatkowy umowny stosunek prawny pomiędzy dłużnikiem osobistym a dającym zabezpieczenie. W ramach tej samej sytuacji prawnej występują:

• zabezpieczane roszczenie
• umowa o ustanowienie zabezieczenia
• dług gruntowy
• stosunek pomiędzy dłużnikiem osobistym a dającym zabezpieczenie w przypadku, gdy są to różne osoby

Dług gruntowy globalny (Globalgrundschuld)

Dług globalny (także globalne obciążenie - Globalbelastung) jest prawem zastawniczym, któe rozciąga się na kilka nieruchomości, podobnie jak dług łączny. Odpowiedzialność z każdej nieruchomości obejmuje całą sumę dłużną. Wierzyciel (najczęściej pożyczkobiorca) może żądać zaspokojenia roszczenia wedle własnego wyboru z jednej, kilku lub wszystkich nieruchomości.

Dług globalny wykorzystywany jest przy finansowaniu inwestycji budowlanych. W przypadku wznoszenia przez przedsiębiorcę budowlanego budynku wielorodzinnego, bank finansujacy uzyskuje zabezpieczenie, które obciąża całą nieruchomość. Sprzedaż poszczególnych mieszkań przed ich wybudowaniem pociąga za sobą obowiązek kupującego zapłaty części ceny. Z mocy ustawy inwestor uprawniony jest do przyjęcia zapłaty od kupującego tylko wtedy, gdy dysponuje oświadczeniem banku o zwolnieniu zakupionego mieszkania spod długu gruntowego po uiszczenia całej ceny.

Na wypadek nieukończenia budowy, bank zobowiązuje się albo do przyznania bankowi kredytującemu nabywcę mieszkania ekspektatywy odrębnej własności lokalu wraz z prawem zastawniczym, albo do zwrotu wpłaconych rat odpowiadająych proporcjonalnie wartości już wzniesionego budynku.

Rezerwacja długu gruntowego (Grundschuldbestellung)

Rezerwacją długu gruntowego jest udzielenie przez właściciela nieruchomości zgody na obciążenie jej długiem gruntowym wraz z wnioskiem o wpis prawa do księgi gruntowej. Porozumienie właściciela z wierzycielem nie wymaga formy szczególnej, jednak dla dokonania wpisu konieczne jest przedłożenie urzędowi hipotecznemu oświadczenia właściciela w formie aktu notarialnego lub z podpisem notarialnie poświadczonym.

Abstrakcyjność długu gruntowego

Różnica między hipoteką a długiem gruntowym polega na abstrakcyjności tego ostatniego. Suma dłużna ujawniona w księdze wieczystej nie przesądza o istnieniu i wysokości zabezpieczanego roszczenia. Jeden i ten sam dług gruntowy mogą być służyć zabezpieczeniu wielu roszczeń osobistych, także gdy ich łączna suma jest niższa niż suma ujawniona w księdze. Jedynym ograniczeniem jest, by przysługiwały one wierzycielowi ujawnionemu w księdze wieczystej. Kolejnym aspektem abstrakcyjności jest konstrukcja długu gruntowego właściciela. Z chwilą spłaty wierzytelności, dłużnik nabywa dług gruntowy na własnej nieruchomości w przeciwieństwie do hipoteki, która w takiej sytuacji zawsze wygasa. Wciąż istniejący dług gruntowy może zabezpieczać kolejne roszczenia, być przedmiotem przelewu lub zrzeczenia się.

Dług gruntowy jest najczęściej stosowanym prawem zastawniczym na nieruchomościach. Z uwagi na swoją przyjazność dla obrotu wyparł zupełnie hipotekę, która znajduje praktyczne zastosowanie jedynie przy zabezpieczaniu niektórych wierzytelności publicznych.

W prawie szwajcarskich, instytucją porównywalną do długu gruntowego jest list dłużny (art. 842 ZGB).

Zobacz też

• dług gruntowy

NyKredit (tłumacząc dosłownie: nowy kredyt) jest jedną z największych instytucji finansowych w Danii. Początki działalności sięgają 1851 roku kiedy to powstało w Danii wiele towarzystw kredytowych, z których w wyniku reformy systemu w 1970 roku 16 zostało połączonych tworząc Forenede Kreditforeninger i Jyllands Kreditforening w 1972. Z połączenia Forenede Kreditforeninger i Jyllands Kreditforening powstała w 1985 roku firma NyKredit. Reforma z roku 1989 pozwoliła na przekształcenie towarzystw kredytowych w firmy z ograniczoną odpowiedzialnością, co wykorzystano tworząc firmy zależne i tworząc Nykredit Holding a/s. W 1991 roku do holdingu dołączyła firma Safe. W roku 2003 Nykredit Totalkredit przejął wiele regionalnych instytucji finansowych.

Na rynku duńskim firma oferuje wiele usług finansowych poczynając od kredytów hipotecznych, poprzez bankowość detaliczną i inwestycyjną aż do ubezpieczeń, emerytur i zarządzania powierzonymi aktywami.

Grupa Nykredit jest największym dostawcą kredytów hipotecznych w Danii, na którym to rynku którym ma 40.4% udziału (w 2006 roku). Udział w całym rynku kredytów (hipoteczne i bankowe) wynosi 32.8% (2004).

Grupa NyKredit jest podzielona w Danii na cztery obszary:

• Klienci detaliczni, obejmujący czynności dotyczące osób prywatnych w tym rolników.
• Partnerzy Biznesowi, odpowiedzialny za sprzedaż produktów finansowych Totalkredit poprzez sieć lokalnych i regionalnych banków i innych partnerów.
• Klienci komerycjni, obsługuje firmy, duże gospodarstwa rolne oraz klientów z rynku mieszkaniowego, włączając spółdzielnie mieszkaniowe i instytucje non-profit.
• Zarządzanie aktywami (Markets & Asset Management), zarządza czynnościami grupy Nykredit Realkredit związanych z papierami wartościowymi oraz instrumentami finansowymi, zarządzaniem aktywami i produktami emerytalnymi.

Ponadto Nykredit jest franczyzodawcą dla dwóch sieci agencji nieruchomości: Nybolig oraz Estate.

Zobacz również

• Duński system hipoteczny

Linki zewnętrzne

• NyKredit.pl, Strona polskiego oddziału firmy NyKredit
• NyKredit.dk, Duńska strona NyKredit

Hilary Majewski - (ur. 15 maja 1838 w Radomiu, zm. 21 lipca 1892 w Łodzi) - architekt, od 1872 roku pełnił funkcję architekta miasta Łodzi.

Był absolwentem Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. W 1872 roku objął stanowisko miejskiego architekta w Łodzi i pozostawał na nim do swojej śmierci. Majewski był bardzo aktywny zawodowo - nie bez przyczyny uważa się go za najsłynniejszego architekta i budowniczego miasta. Jako architekt miejski podpisał 546 projektów budowli w Łodzi, nie wszystkie sam zaprojektował - lub nadzorował wykonanie projektów. Projektował wille, domy, pałace fabrykanckie i kamienice czynszowe, nadzorował budowy budynków mieszkalnych, fabryk, mostów czy dróg.

Przy Piotrkowskiej Majewski zaprojektował wiele kamienic i innych budynków. Był także autorem projektu własnej kamienicy przy ul. Kamiennej 11 - dziś Włókienniczej

Dorobek projektowy:

• 1872 - lata 90′ - Kombinat przemysłowy z wieloma budynkami fabrycznymi Izraela Poznańskiego (obecnie Centrum Manufaktura) ale autorstwo tej fabryki wątpliwe
• 1872 - 1887 Grand Hotel przy ulicy Piotrkowskiej, nr hipoteczny 510 - 511. Początkowo budynek mieścił fabrykę Ludwika Meyera. Przebudowany na hotel w 1887 roku. Drugiej przebudowy dokonano w latach 1912 - 1913 według projektu Majewskiego [już nie żył!] Dawida Landego. Obecnie Orbis-Grand przy ulicy Piotrkowskiej 72.
• 1872-1876 Dom Franciszka Fischera przy ulicy Piotrkowskiej, nr hipoteczny 501. Obecnie dom mieszkalny przy ulicy Piotrkowskiej 54
• 1875 - 1877 Willa Matyldy i Edwarda Herbstów na Księżym Młynie. Obecnie Rezydencja “Księży Młyn”, oddział Muzeum Sztuki przy ulicy Przędzalnianej 72.
• 1877 - rezydencja Księży Młyn - pałac Edwarda Herbsta
• 1879 Hotel Adolfa Manteufela przy ulicy Zachodniej 45. Obecnie Uniwersytet Medyczny w Łodzi i Zespół Opieki Zdrowotnej Łódź - Śródmieście, ulica Zachodnia 81/83.
• 1878 - 1881 Towarzystwo Kredytowe Miejskie w Łodzi. Gmach Towarzystwa przy ulicy Średniej 17, obecnie ulica Pomorska 21.
• 1880 - 1882 Willa H. (Ludwika) Grohmana przy ul. Tylnej, nr hipoteczny 1160. 0becnie Muzeum Artystów w Łodzi, ulica Tylna 9/11
• 1880 - 1884 Cerkiew pod wezwaniem św.Aleksandra Newskiego, przy ówczesnej ulicy Widzewskiej 46 (dziś ulica Jana Kilińskiego 56)
• 1881 Ludwik Grohman zbudował swoją willę przy ulicy Tylnej 9/11 w sąsiedztwie przędzalni przy ul. Targowej
• 1881 - 1885 (Państwowe) Gimnazjum Męskie (Realne) przy ulicy (Dzikiej) Mikołajewskiej 44. Dziś jest siedzibą III Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Łodzi, przy ulicy Henryka Sienkiewicza 46
• 1882 - kamienica Scheiblerów; ul. Piotrkowska 11
• 1882 Pałac Juliusza Heinzla przy ulicy Piotrkowskiej 104. [atrybucja wątpliwa]
• 1882 - 1886 Dom Towarzystwa Akcyjnego Ludwika Geyera przy ulicy Piotrkowskiej 74
• 1883 - 1886 Gmach Szkoły na Nowym Rynku. Obecnie Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne przy Placu Wolności nr 14.
• 1884 - 1887 Wille “Trianon” i “Mignon”, wybudowane w Pasażu Meyera, dziś ulica Stanisława Moniuszki.
• 1885 - 1890 Szpital im. L. i I. Poznańskich przy ulicy (Nowotargowej) Targowej 1. Obecnie Szpital Kliniczny nr 3 Uniwersytetu Medycznego im. Seweryna Sterlinga przy ulicy Sterlinga 1/3
• 1885 pałac Hermana Konstadta ul. Piotrkowska 53
• 1888-1889 Pałac Juliusza Kunitzera, ulica Spacerowa (Promenada) 15 przy rogu ul. św. Benedykta. Dziś nie istnieje. Dziś jest tu gmach Banku PKO BP przy alei Tadeusza Kościuszki 15.
• 1889-1892 Pałac Maksymiliana Goldfedera przy ul. Piotrkowskiej 77, w którym mieścił się Dom bankowy Maksymiliana Golfedera.
• 1889 Willa Henryka Grohmana, obecnie Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi
• 1890 - Pałac Rudolfa Kellera przy ul. Gdańskiej 49/53 (dawniej Długa)
• 1891 - budynek Straży Pożarnej; ul. św. Emilii (obecnie ul. Tymienieckiego 30); na Księżym Młynie
• 1891-1893 Willa Arnolda Stillera przy ul. Jaracza 45 w stylu neorenesansu włoskiego i francuskiego
• 1892 - 1893 Willa Juliusza Hertza (zięcia I. Poznańskiego). Obecnie siedziba rektoratu Uniwersytetu Medycznego, al. T. Kościuszki 4.
• 1898 Łódzki Luwr - takim mianem określa się Pałac Izraela Poznańskiego, ul. Ogrodowa 15. Pałac rozbudowany w latach 1901-1903.
• kolonia domów robotniczych na Księżym Młynie

Majewski, Hilary
Majewski, Hilary
Majewski, Hilary
Majewski, Hilary
Majewski, Hilary

Hotel Orbis-Grand to najstarszy hotel w Łodzi, znajduje się przy ulicy Piotrkowskiej 72.

Z obiektów tego typu powstałych w drugiej połowie XIX wieku tylko Grand przetrwał do naszych czasów i nadal cieszy się dobrą renomą. Oprócz niewielkich zmian budynek tego obiektu zachował zewnętrzny wygląd, nadany mu po gruntownej przebudowie w 1913 r.

Budynek zaprojektował Hilary Majewski w latach 1872 - 1887 przy ulicy Piotrkowskiej, nr hipoteczny 510 - 511. Początkowo budynek mieścił fabrykę Ludwika Meyera. Przebudowany na hotel w 1887 roku. Drugiej przebudowy dokonano w latach 1912 - 1913 według projektu Majewskiego i Dawida Langego.

Grand

PNC Bank Building jest wieżowcem w Filadelfii w Stanach Zjednoczonych. Jest wysoki na 150 metrów, co według światowych kryteriów daje mu już status wieżowca. Został wybudowany w roku 1983. Przy jego budowie były zaangażowane m.in. takie firmy jak: HRPT Properties Trust, Skidmore, Owings & Merrill LLP, George A. Kennedy & Associates. Powstał on na miejscu, w którym wcześniej stał Fox Building, który został wyburzony aby stworzyć miejsce dla PNC Bank Building. Nigdy nie był najwyższym budynkiem w mieście. W chwili oddania plasował się na 4 pozycji. Obecnie znajduje się na 12 miejscu.

Zobacz też

• Lista najwyższych budynków w Filadelfii
• Lista najwyższych budynków w Stanach Zjednoczonych
• Filadelfia

Linki zewnętrzne

• Emporis - PNC Bank Building
• SkyscraperPage - PNC Bank Building