Hipoteczny

Bank of America Center to:

• Bank of America Center - wieżowiec w Houston
• Bank of America Center - wieżowiec w Austin
• Bank of America Center - wieżowiec w Tulsie

Ustawa hipoteczna - uchwalona przez sejm Królestwa w 1818 r.

Uwagi wstępne

Ustawa zastąpiła nie najlepsze przepisy kodeksu Napoleona w zakresie urządzeń hipotecznych. Ustawodawcy poszli w kierunku połączenia dawnych przepisów prawa polskiego, norm pruskich i przepisów francuskich związanych z wpisami praw rzeczowych.

Główne zasady

• księgi wieczyste
  • księgi umów
  • zbiór dokumentów
  • wykaz hipoteczny - skrótowy obraz nieruchomości pod względem jej przestrzeni i stosunku do właściciela oraz osób trzecich.
• jawność materialna - wszelkie prawa do nieruchomości nabywało się, zmieniało lub umarzało tylko poprzez wpis do księgi hipotecznej.
• publiczna wiara - treść księgi była wiążąca dla wszystkich działających w dobrej wierze.
• legalność hipoteczna - prawidłowość czynności będącej podstawą wpisu; badał sąd właściwy ze względu na położenie nieruchomości.
• szczegółowość - obciążanie konkretnej, ściśle określonej nieruchomości.
• pierwszeństwo hipoteczne - wierzyciel ,którego tytuł był wpisany wcześniej, miał pierwszeństwo w zaspokojeniu swojej wierzytelności.
• niepodzielność wierzytelności - ewentualny podział majątku dłużnika nie wpłynie na uprawnienia wierzyciela.
  • przywileje(należności) - wyjątki od zasady pierwszeństwa m.in. podatki gruntowe, składki na ubezpieczenie od ognia, należności dla sług i czeladzi.

Hipoteczne prawo zastawu mogło być trzech rodzajów:

1. umowne, wypływające z zawartych umów
2. sądowe, oparte na odpowiednich wyrokach
3. ustawowe, oparte na zasadach prawa i niewymagające zgody dłużnika, ani wyroku zabezpieczającego

Dla dóbr ziemskich oraz domów w Warszawie i w innych miastach wojewódzkich obowiązkowe stało się założenie ksiąg wieczystych. Dla nieruchomości we wsiach i w innych miastach - dowolne.
Prowadzeniem spraw hipotecznych zajmowały się odpowiednie wydziały sądowe. Umowy sporządzali notariusze.
Przepisy obowiązujące w Królestwie były uważane za najdogodniejsze ze wszystkich ustawodawstw na ziemiach polskich.

Źródła:
“Historia ustroju i prawa polskiego” - Juliusz Bardach

Gminy w USA:

• West Bank (ang. West Bank Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Swift
• West Bank (ang. West Bank Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Williams

thumb|right|250px|Siedziba ING Banku Śląskiego w Katowicach

ING Bank Śląski S.A. (ING BSK) - bank komercyjny z siedzibą w Katowicach, świadczący usługi bankowe dla klientów indywidualnych oraz firm i instytucji (bank uniwersalny).

Historia

Powstał jako Bank Śląski w 1988 roku w wyniku wyodrębnienia z NBP. W 1991 został przekształcony z banku państwowego w spółkę akcyjną, a w 1994 jego akcje trafiły na GPW. Od 1996 r. większościowym udziałowcem banku jest holenderska Grupa ING. W 2001 roku Bank Śląski połączono z ING Bank N.V. Oddział w Warszawie. Od tego czasu bank występuje pod szyldem ING Bank Śląski.

Akcjonariat

Kapitał akcyjny ING Banku Śląskiego wynosi 130,1 mln zł i dzieli się na 9,26 mln akcji zwykłych serii A i 3,75 mln akcji zwykłych serii B o wartości nominalnej 10 zł każda akcja.

Akcjonariusze:

• ING Bank N.V. - 75%
• Commercial Union OFE BPH CU WBK - 6,53%
• Inwestorzy giełdowi - 18,47%

thumb|right|200px|Oddział banku w Wodzisławiu Śląskim

Władze

• Brunon Bartkiewicz - prezes zarządu
• Michał Szczurek - wiceprezes zarządu
• Ian Clyne - wiceprezes zarządu
• Mirosław Boda - wiceprezes zarządu
• Marlies van Elst - wiceprezes zarządu
• Ben van de Vrie - wiceprezes zarządu

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona banku

thumb|right|250px|Gmach Citibanku w Katowicach
Citibank zaliczany jest do największych w świecie banków dla klientów indywidualnych. Należy do grupy Citigroup, a swoją siedzibę ma w Nowym Jorku.

W 1812 roku powstał jako City Bank of New York. 1894 roku był już największym bankiem w USA. W 1902 roku rozpoczął ekspansję międzynarodową i stał się największym amerykańskim bankiem posiadającym filie zagraniczne. W 1930 roku został największym bankiem na świecie, ze 100 filiami w 23 krajach.

W 1955 roku zmieniono nazwę na The First National City Bank of New York, w 1962 na First National City Bank, z kolei w 1976 na Citibank.

Obecnie Citibank działa w ponad 100 krajach na 6 kontynentach.

Linki zewnętrzne:

• Strona Citibanku

Organizacja Syjonistyczna w Polsce (Histadrut, Histadrut ha Cyjonit be Polonijach) partia żydowska działająca w Polsce w okresie międzywojennym , w Sejmie drugiej kadencji miała 15 posłów, żądała m.in. autonomii kulturalno-narodowej dla Żydów.

Źródło: Marian Leczyk “Oblicze społeczno-polityczne Drugiej Rzeczypospolitej” KiW 1988

thumb|GE BuildingGeneral Electric – aktualnie drugie (wg: ) co do wielkości przedsiębiorstwo na świecie, zarówno pod kątem obrotów, generowanego dochodu jak i wartości rynkowej (406 miliardów dolarów w lipcu 2007). Spółka publiczna notowana na New York Stock Exchange.

Historia

General Electric powstał oficjalnie 11 stycznia 1892 roku poprzez połączenie dwóch przedsiębiorstw: Edison General Electric Company zarządzanego przez Thomasa A. Edisona i Thomson-Houston Company zarządzanego przez Charlesa A. Coffina. Oba przedsiębiorstwa razem posiadały większość kluczowych w tym czasie patentów w dziedzinie produkcji i wykorzystywania prądu elektrycznego, co na długie lata zapewniło im dominującą pozycję na rynku w USA. Początkowo przedsiębiorstwo koncentrowało swoją działalność na przemysłach związanych z prądem – od budowy elektrowni i linii wysokiego napięcia po produkcję odkurzaczy i lodówek.

W laboratoriach General Electric powstało szereg wynalazków, między innymi lodówka, żarówka, gramofon, prądnica prądu stałego, turbina parowa, silnik prądu stałego, opracowano też metody syntezy polietylenu i silikonu.

Współczesność

Działalność globalna

Obecnie General Electric działa w kilkunastu branżach:

• energetyce zarówno konwencjonalnej jak i atomowej
• aparaturze pomiarowej – zarówno przemysłowej jak i medycznej
• przemyśle lotnicznym – produkcja silników lotniczych i kredytowanie produkcji samolotów
• przemyśle kosmicznym – produkcja silników rakietowych i podzespołów dla NASA
• przemyśle AGD – produkcja lodówek, odkurzaczy itp. – głównie na rynek amerykański
• przemyśle chemicznym – produkcja tworzyw sztucznych.
• bankowości - zarówno dla biznesu jak i dla ludności; w zakresie bankowości biznesowej specjalizuje się w kredytowaniu produkcji powiązanej z interesami kapitałowymi całego GE - takimi jak np. finansowanie zakupów samolotów pod warunkiem, że będą w nich zamontowane silniki GE, co jest czasami krytykowane jako forma monopolizowania rynków; w zakresie bankowości dla ludności specjalizuje się w udzielaniu kredytów gotówkowych, kredytów ratalnych, kredytów samochodowych, hipotecznych, oraz wydawania kart płatniczych; w niektorych krajach (np. Czechy, Niemcy, Węgry), zajmuje się również prowadzeniem rachunków bankowych i aktywnie sprzedaje produkty depozytowe i inwestycyjne.
• film - GE jest właścicielem NBC Universal.

GE w Polsce

W 1995 roku GE weszło na polski rynek usług bankowych kupując Solidarność Chase D.T. Bank i tworząc GE Capital Bank, specjalizujący się w finansowaniu sprzedaży ratalnej, pożyczkach gotówkowych i kredytach samochodowych. W 1998 r. kupiono dodatkowo Polsko-Amerykański Bank Hipoteczny S.A., który specjalizował się w udzielaniu kredytów mieszkaniowych klientom indywidualnym. W 1999 roku ten drugi Bank zmienił nazwę na GE Bank Mieszkaniowy S.A. W 2003 r. bank ten zajmował trzecią pozycję pod względem wartości kredytów mieszkaniowych udzielonych w Polsce.
Na przełomie roku 2004/2005 w wyniku połączenia GE Capital Banku z GE Bankiem Mieszkaniowym powstał GE Money Bank S.A. z centralą w Gdańsku. Inicjatywa ta jest konsekwencją realizacji globalnej strategii korporacji General Electric w zakresie upraszczania jej struktury organizacyjnej.

W sierpniu 2007r. GE Money podpisało porozumienie z bankiem Unicredit dot. nabycia około 66 proc. akcji Nowego BPH i 49,9 proc. akcji BPH TFI. Transakcja wpisuje się w strategię GE Money inwestowania i ekspansji na głównych strategicznych rynkach Europy Środkowo-Wschodniej o wysokiej dynamice i dobrych perspektywach rozwoju, takich jak Polska. Ma również przyspieszyć transformację GE Money w kierunku bankowości uniwersalnej na rynku polskim.

Oprócz działalność bankowej, GE prowadzi też w Polsce sprzedaż swoich produktów (sprzęt AGD, chemia budowlana i kosmetyczna, urządzenia medyczne, urządzenia elektryczne dla przemysłu) oraz inwestycje w przemysł maszynowy, elektryczny i badania naukowe. Posiada trzy fabryki GE Power Control (w Kłodzku, Łodzi i Bielsko-Białej), Centrum Projektowe GE EDC (Engineering Design Center) w Warszawie, Centrum Projektowe GE Security w Gdańsku. Łącznie GE zainwestowało w Polsce w latach 1992-2005 r. ok. 400 milionów USD i osiągnęła poziom sprzedaży w wysokości około 630 mln USD. Łącznie zatrudnia w Polsce ok. 6000 osób.

Dyrektorem Regionalnym GE na Europę Środkową jest Lesław Kuzaj.

Kontrowersje wokół przedsiębiorstwa

GE zdaniem wielu ruchów ekologicznych był jednym z największych trucicieli środowiska w USA. Od lat 30. XX w. przedsiębiorstwo produkowało w stanie Nowy Jork transformatory, używając skrajnie toksycznych związków PCB produkowanych przez Monsanto w Anniston w Alabamie. GE wyrzucił do rzeki Hudson tysiące ton PCB, zatruwając w ten sposób środowisko w każdym zakątku planety włącznie z Antarktyką. W połowie lat 70. XX w., produkcja transformatorów z użyciem PCB została zlikwidowana, zaś GE, pod wpływem silnej krytyki medialnej i nacisków amerykańskich instytucji rządowych (m.in. EPA) wyłożyło i stale wykłada znaczne sumy pieniędzy na rewitalizację rzeki Hudson i odszkodowania za zatrucie środowiska. Obecnie GE widzi w ochronie środowiska przyszłość i inwestuje znaczne kwoty na rozwój produktów związanych z ochroną środowiska oraz ściśle współpracuje z “zielonymi” organizacjami w USA.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona firmy: http://www.ge.com/
• Strona działaczy ochrony środowiska w związku z zatruciem PCB http://riverkeeper.org/
• Strona GE odnośnie zatrucia PCB http://www.hudsonvoice.com
• Strona EPA na temat programu rewitalizacji rzeki Hudson: http://www.epa.gov/hudson/
• Notowania General Electric na NYSE
• GE w Polsce

Duński system hipoteczny - model kredytowania hipotecznego wprowadzony w Danii bazujący na emisji hipotecznych listach zastawnych. 98% kredytów hipotecznych w Danii jest zsekurytyzowanych w postaci hipotecznych listów zastawnych (ang. MBS, mortgage-backed securities) i sprzedawanych przez wystawców.

Duński rynek kredytowy zajmuje drugie po Holandii miejsce w Europie pod względem kapitalizacji (blisko 70% krajowego narodowego brutto) (dane na koniec 2000 roku). Rynek hipotecznych papierów dłużnych zajmuje drugie po Niemczech miejsce w Europie.

Mechanizm

Kredytodawcy muszą przestrzegać reguł “bilansu” i “pokrycia” poprzez dopasowanie charakterystyki przepływu środków pieniężnych (ang. cash-flow) do struktury własnych aktywów i pasywów. Przepływ środków z hipotek, powinien odpowiadać przepływowi środków z emisji papierów. Instytucja kredytowa (bank hipoteczny) dopasowuje ryzyko stopy procentowej i ryzyko wcześniejszej spłaty kredytu emitując zabezpieczone hipoteką papiery dłużne wyposażone w tzw. “opcję doręczenia“.

Z jednej strony więc, bank hipoteczny pożycza kredytobiorcom, a z drugiej sprzedaje inwestorom papiery dłużne. Emitowane papiery dłużne mają nieco niższą rentowność niż udzielane kredyty. Ich okres zapadalności równy jest okresowi spłaty kredytu, a kupony odsetkowe wypłacane są w tym samym czasie, w którym kredytobiorca spłaca raty.

Mechanizm pozwala na zamianę niepłynnego kredytu hipotecznego na płynny, zbywalny papier wartościowy.

Regulacje prawne

Rynek kredytów hipotecznych w Danii jest nadzorowany poprzez podległą Ministerstwu Finansów Duńską Agencję Nadzoru Finansowego (duń. Finanstilsynet , ang. DFSA, Danish Financial Supervisory Authority).

Banki hipoteczne w Danii mogą według prawa zajmować się tylko udzielaniem pożyczek hipotecznych. Wszystkie inne formy działalności (bankowość, ubezpieczenia, zarządzanie aktywami) muszą być wykonywane przez spółki zależne (ang. subsidiaries). Prawo zobowiązuje banki do finansowania pożyczek tylko poprzez emisję papierów (i na odwrót).

Regulacje nakładają na banki obowiązek przestrzegania reguły “bilansu”. Praktycznie nie zmieniona od 1850 roku, stanowi ona kręgosłup duńskiego systemu kredytów hipotecznych, eliminując ryzyka płynności, stopy procentowej, walutowe, dojrzałości oraz wcześniejszej spłaty a pozastawiając jedynie organiczone ryzyko kredytowe.

• Ryzyko stóp procentowych może wynosić najwyżej 1% bazy kapitałowej i jest wyliczane jako najgorszy z sześciu określonych scenariuszy.
• Ryzyko walutowe może wynosić najwyżej 0,1% bazy kapitałowej licząc metodą wartości zagrożonej (ang. VaR, Value-at-risk).

Drugą fundamentalną zasadą jest preferowanie posiadaczy hipotecznych listów (inwestorów), w przypadku utraty płynności banku hipotecznego.

Prawo duńskie daje wierzycielom duże możliwości w zakresie ściągania wierzytelności w przypadku bankructwa osoby prywatnej zarówno pod względem mniejszych ograniczeń prawnych jak i czasu na dochodzenie praw. Proces zmiany właściciela zadłużonej nieruchomości wynosi mniej niż sześć miesięcy; dla porównania we Francji trwa on kilka lat.

Cechy charakterystyczne

• “Opcja doręczenia” (ang. delivery option, callable option) – przenosząca ryzyko stopy procentowej oraz wcześniejszej spłaty kredytu na inwestorów (nabywców papieru dłużnego). Pozwala ona kredytobiorcy na wcześniejszą spłatę kredytu bez dodatkowych dopłat po wartości rynkowej poprzez wykupienie własnych papierów na rynku i dostarczenie ich do instytucji kredytowej.

• Wystawcy udzielają kredytów bazując na stopach rynkowych, z uwzględnieniem zabezpieczenia kredytu, ale bez różnicowania stóp ze względu na ryzyko kredytowe pożyczających. Pożyczający nie jest poddawany bardzo drobiazgowej analizie wiarygodności kredytowej. Pożyczka jest bazowana bardziej na wartości nieruchomości, niż na pożyczającym.

• Sprzedaż nieruchomości obciążonej długiem w celu jego spłaty (ang. Foreclosure) – Inwestorzy, którzy kupili listy zastawne są zabezpieczeni przed ryzykiem bankructwa pożyczkobiorcy poprzez szybkie procedury sprzedaży zadłużonej nieruchomości.

• Koszty – zwolennicy duńskiego systemu twierdzą, że jest on bardziej oszczędny i efektywny, niż inne systemy, z kosztami około 0,5% oprocentowania na kredytach (w USA koszty sięgają 1,25%-1,5%).

Ograniczenia kredytowe pozwalają udzielać kredytów na 80% wartości nieruchomości (ang. LTV, Loan-To-Value) zamieszkiwanej na co dzień oraz na 60% nieruchomości wykorzystywanej jako dom letni, lub komercyjnie.

Historia

Konstytucja duńska z 1848 roku zagwarantowala wolność stowarzyszeń, co doprowadziło do powstawnia wielu banków oszczędnościowych, towarzystw ubezpieczeń wzajemnych i stowarzyszeń kretydowych. Rozwój bankowości hipotecznej stymulowało dodatkowo duże zapotrzebowanie na kredyty zgłaszane przez rolników, którzy wykupywali ziemię od arystokracji. Rolnicy ci przeważnie nie mieli dużych oszczędności i żadnej historii kredytowej w przeszłości, a jednocześnie ich wypłacalność była zależna od czynników losowych (zbiory). Rozwiązaniem okazały się papiery zabezpieczone hipotecznie oraz możliwość szybkiego dochodzenia praw do zadłużonej nieruchomości.

System okazał się odporny na szoki i kryzysy finansowe przez wiele lat.

Kontrowersje

Twierdzi się, że wprowadzenie systemu duńskiego w innych krajach jest trudne, gdyż zmniejszyłoby to marże instytucji kredytowych. “Nie wierzę, że inni Europejscy kredytodawcy chcieliby być tak ściśle regulowani lub tak ograniczeni w zakresie podejmowania ryzyka jak ograniczone są duńskie instytucje kredytowe. Przykładowo reguła pokrycia wymaga od instytucji informowania inwestorów o wszystkich ryzykach stopy procentowej, znacznego źródła przychodów i zysków dla wszystkich kredytodawców hipotecznych.”‘ (Hans-Joachim Dübel)

Zobacz również

• Nykredit Realkredit A/S SA

Linki zewnętrzne

• http://www.finanstilsynet.dk, Strona Duńskiej Agencji Nadzoru Finansowego.

Ustawa hipoteczna - uchwalona przez sejm Królestwa w 1818 r.

Uwagi wstępne

Ustawa zastąpiła nie najlepsze przepisy kodeksu Napoleona w zakresie urządzeń hipotecznych. Ustawodawcy poszli w kierunku połączenia dawnych przepisów prawa polskiego, norm pruskich i przepisów francuskich związanych z wpisami praw rzeczowych.

Główne zasady

• księgi wieczyste
  • księgi umów
  • zbiór dokumentów
  • wykaz hipoteczny - skrótowy obraz nieruchomości pod względem jej przestrzeni i stosunku do właściciela oraz osób trzecich.
• jawność materialna - wszelkie prawa do nieruchomości nabywało się, zmieniało lub umarzało tylko poprzez wpis do księgi hipotecznej.
• publiczna wiara - treść księgi była wiążąca dla wszystkich działających w dobrej wierze.
• legalność hipoteczna - prawidłowość czynności będącej podstawą wpisu; badał sąd właściwy ze względu na położenie nieruchomości.
• szczegółowość - obciążanie konkretnej, ściśle określonej nieruchomości.
• pierwszeństwo hipoteczne - wierzyciel ,którego tytuł był wpisany wcześniej, miał pierwszeństwo w zaspokojeniu swojej wierzytelności.
• niepodzielność wierzytelności - ewentualny podział majątku dłużnika nie wpłynie na uprawnienia wierzyciela.
  • przywileje(należności) - wyjątki od zasady pierwszeństwa m.in. podatki gruntowe, składki na ubezpieczenie od ognia, należności dla sług i czeladzi.

Hipoteczne prawo zastawu mogło być trzech rodzajów:

1. umowne, wypływające z zawartych umów
2. sądowe, oparte na odpowiednich wyrokach
3. ustawowe, oparte na zasadach prawa i niewymagające zgody dłużnika, ani wyroku zabezpieczającego

Dla dóbr ziemskich oraz domów w Warszawie i w innych miastach wojewódzkich obowiązkowe stało się założenie ksiąg wieczystych. Dla nieruchomości we wsiach i w innych miastach - dowolne.
Prowadzeniem spraw hipotecznych zajmowały się odpowiednie wydziały sądowe. Umowy sporządzali notariusze.
Przepisy obowiązujące w Królestwie były uważane za najdogodniejsze ze wszystkich ustawodawstw na ziemiach polskich.

Źródła:
“Historia ustroju i prawa polskiego” - Juliusz Bardach

Ustawa hipoteczna - uchwalona przez sejm Królestwa w 1818 r.

Uwagi wstępne

Ustawa zastąpiła nie najlepsze przepisy kodeksu Napoleona w zakresie urządzeń hipotecznych. Ustawodawcy poszli w kierunku połączenia dawnych przepisów prawa polskiego, norm pruskich i przepisów francuskich związanych z wpisami praw rzeczowych.

Główne zasady

• księgi wieczyste
  • księgi umów
  • zbiór dokumentów
  • wykaz hipoteczny - skrótowy obraz nieruchomości pod względem jej przestrzeni i stosunku do właściciela oraz osób trzecich.
• jawność materialna - wszelkie prawa do nieruchomości nabywało się, zmieniało lub umarzało tylko poprzez wpis do księgi hipotecznej.
• publiczna wiara - treść księgi była wiążąca dla wszystkich działających w dobrej wierze.
• legalność hipoteczna - prawidłowość czynności będącej podstawą wpisu; badał sąd właściwy ze względu na położenie nieruchomości.
• szczegółowość - obciążanie konkretnej, ściśle określonej nieruchomości.
• pierwszeństwo hipoteczne - wierzyciel ,którego tytuł był wpisany wcześniej, miał pierwszeństwo w zaspokojeniu swojej wierzytelności.
• niepodzielność wierzytelności - ewentualny podział majątku dłużnika nie wpłynie na uprawnienia wierzyciela.
  • przywileje(należności) - wyjątki od zasady pierwszeństwa m.in. podatki gruntowe, składki na ubezpieczenie od ognia, należności dla sług i czeladzi.

Hipoteczne prawo zastawu mogło być trzech rodzajów:

1. umowne, wypływające z zawartych umów
2. sądowe, oparte na odpowiednich wyrokach
3. ustawowe, oparte na zasadach prawa i niewymagające zgody dłużnika, ani wyroku zabezpieczającego

Dla dóbr ziemskich oraz domów w Warszawie i w innych miastach wojewódzkich obowiązkowe stało się założenie ksiąg wieczystych. Dla nieruchomości we wsiach i w innych miastach - dowolne.
Prowadzeniem spraw hipotecznych zajmowały się odpowiednie wydziały sądowe. Umowy sporządzali notariusze.
Przepisy obowiązujące w Królestwie były uważane za najdogodniejsze ze wszystkich ustawodawstw na ziemiach polskich.

Źródła:
“Historia ustroju i prawa polskiego” - Juliusz Bardach