Kredyt hipoteczny. hipoteczny

August 21st, 2008

Kredyt hipoteczny - długoterminowy kredyt bankowy, którego zabezpieczeniem jest hipoteka. Udzielany najczęściej na budowę lub zakup nieruchomości.


Podział

  • Ze względu na cel:

    • Kredyt hipoteczny - środki przekazywane są na zakup domu, mieszkania własnościowego, spółdzielczego lub innej nieruchomości. Uruchamiany w całości, bank przelewa kwotę kredytu na rachunek sprzedającego (np. dewelopera) na podstawie umowy kupna-sprzedaży.
    • Kredyt budowlano-hipoteczny - środki przeznaczone są na budowę domu przez osobę fizyczną, spółdzielnię lub dewelopera. Uruchamiany w całości lub transzach. Przy uruchomieniu w transzach odsetki naliczane są od wykorzystanej kwoty, a nie od całości przyznanej sumy. Do momentu uzyskania pozwolenia na zamieszkanie lub odbioru na podstawie protokołu ze spółdzielni spłacane są tylko odsetki bez kapitału. Do wniosku o kredyt załącza się kosztorys celem późniejszego rozliczenia wydatków na podstawie faktur.
    • Pożyczka hipoteczna - środki są przekazywane na dowolny cel (niekoniecznie związany z budową lub zakupem nieruchomości).
  • Ze względu na walutę:

    • W walucie krajowej.
    • Denominowane - kredyt udzielany jest w walucie krajowej, ale w dniu podpisania umowy jego wartość jest przeliczana na walutę obcą (np. EUR, USD, JPN, CHF) według bieżącego kursu. Harmonogram rat podany jest w walucie obcej. Spłata dokonywana jest w walucie krajowej po przeliczeniu według kursu waluty przypadającym na dzień spłaty. Najkorzystniejszy jest kredyt spłacany na podstawie fixingu (kursu średniego) ze względu na brak różnicy w wartości. Jednak większość kredytów jest przyznawana systemem: udzielenie - suma podzielona przez kurs kupna danego banku, spłata - rata pomnożona przez kurs sprzedaży. Ten system powoduje, iż w momencie udzielenia kredytu mamy wyższą kwotę do spłaty wynikającą z różnicy kursów.


Kredyt denominowany - przykłady

Kredyt na kwotę 80 000 PLN denominowany w EUR. Zakładając, że w dniu podpisania umowy kurs kupna przez bank wynosi 4,00 PLN/EUR, a kurs sprzedaży 4,10 PLN/EUR kwota kredytu wymieniona w umowie to 20 000 EUR (po kursie kupna), a rata 200 EUR. Rata w dniu uruchomienia wynosi 820 PLN (po kursie sprzedaży), a spłata całości w tym dniu to 82 000 PLN.

W przypadku kredytów denominowanych uruchamianych w transzach prawie pewne jest, że wartość przekazanych kwot nie będzie zgodna z wartością wskazaną w umowie z deweloperem lub spółdzielnią ze względu na różnicę kursów w dniu uruchomienia. Jeśli kwota kredytu to 80 000 PLN (po denominacji 20 000 EUR) i jest on wypłacany w czterech transzach:

  • kurs waluty pierwszej transzy (kurs sprzedaży przez bank) 4,00 PLN, wartość 1. transzy - 20 000 PLN (5 000 EUR x 4,00 PLN = 20 000 PLN),
  • kurs waluty drugiej transzy (kurs sprzedaży przez bank) 3,90 PLN, wartość 2. transzy - 19 500 PLN (5 000 EUR x 3,90 PLN = 19 500 PLN) - brak 500 PLN.

W przypadku kursu wyższego niż przy pierwszej transzy niższa będzie tylko suma w walucie (w przykładzie EUR) natomiast suma pozostanie bez zmian.


Zabezpieczenia

  • Docelowe: hipoteka.
  • Tymczasowe (do czasu ustanowienia hipoteki):
    • ubezpieczenie kredytu,
    • poręczenie według prawa cywilnego,
    • weksel,
    • blokada środków na rachunku (np. lokaty),
    • poręczenie osoby trzeciej, posiadającej zdolność kredytową.


Koszty

  • Prowizja bankowa
  • Ustanowienie hipoteki
  • Koszty notarialne
  • Założenie księgi wieczystej dla nieruchomości jej nie posiadających lub przy wydzieleniu odrębnego lokalu w nieruchomości
  • Ubezpieczenie od zdarzeń losowych z cesją praw z polisy na bank kredytujący (niezbędna w całym okresie kredytowania w odróżnieniu od ubezpieczenia kredytu - tylko do momentu ustanowienia hipoteki)
  • Ubezpieczenie na życie z cesją na rzecz Banku (coraz częściej i chętniej stosowane przez banki)

Hrabstwo Essex (ang. Essex County) - hrabstwo w USA, w północno-wschodniej części stanu Massachusetts. W roku 2000 zamieszkiwane przez 723.419 mieszkańców. W hrabstwie są dwa centra administracyjne (ang. county seat): Salem i Lawrence.


Samorząd hrabstwa

Podobnie jak wiele innych hrabstw stanu Massachusetts, Essex nie ma własnego samorządu i istnieje tylko jako kraina geograficzna w swoich historycznych granicach. Wszelkie funkcje samorządu lokalnego przejęły w roku 1999 agencje stanowe. Szeryf i niektórzy urzędnicy w Essex są wybierani w wyborach lokalnych, ale hrabstwo nie ma własnej rady, zarządu czy pracowników administracji.


Geografia

Powierzchnia hrabstwa wynosi 2.146 km², w tym 1.297 km² stanowi ląd a 849 km² (39.57%) - woda.
Hrabstwo Essex graniczy z hrabstwem Suffolk od południa, z hrabstwem Middlesex z zachodu, z hrabstwem Rockingham w stanie New Hampshire od północy oraz z Oceanem Atlantyckim ze wschodu.

W hrabstwie Essex zawierają się krainy geograficzne: North Shore (Wybrzeże Północne), Cape Ann oraz duża część doliny rzeki Merrimack.


Demografia

Według spisu powszechnego z roku 2000, w hrabstwie żyło 723.419 mieszkańców (185.081 rodzin) w 275.419 gospodarstwach domowych. Gęstość zaludnienia wynosiła 558 os./km², zaś 287.144 domy rozmieszczone były ze średnią gęstością 221 budynków na km².

W całej populacji hrabstwa 86,44% stanowiły osoby rasy białej, 2,6% czarnej, 2,34% azjatyckiej, 0,23% rdzennie amerykańskiej, 0,04% oceanicznej, 6,2% innej pojedynczej rasy, a 2,15% osoby dwóch lub więcej ras. Latynosami określiło się 11,04% badanych.

Spośród 275.419 gospodarstw domowych 51,1% należało do małżeństw mieszkających wspólnie, w 32,8% mieszkały nieletnie dzieci, 12,4% prowadziła niezamężna kobieta, a 32,8% było gospodarstwami nierodzinnymi. W 31% mieszkały osoby samotne, w tym 10,9% powyżej 65 roku życia.

Średnio na gospodarstwo domowe przypadało 2,57 osoby, zaś na rodzinę - 3,15 osoby.

Średni wiek mieszkańca Essex wyniósł 38 lat, a na 100 mieszkanek przypadało 91,9 mieszkańców. Najliczniejszą grupą wiekową (30,3%) była populacja osób od 25. do 44. roku życia.

Średni roczny przychód gospodarstwa domowego wyniósł 51.576 USD, zaś średni roczny przychód rodziny - 63.746 USD. Mężczyźni zarabiali rocznie średnio 44.569 USD, podczas gdy kobiety tylko 32.369 USD. Przychód per capitaPrzychód per capita w grupie definiuje się jako całkowity przychód grupy podzielony przez jej populację. hrabstwa wyniósł 26.358 USD. Około 7% rodzin (9% populacji) żyło poniżej granicy ubóstwa - w tym około 12% niepełnoletnich i 9% osób powyżej 65. roku życia.

W roku 2006 hrabstwo Essex miało wątpliwy honor trafić na listę magazynu Forbes, dotyczącą miejsc w Stanach Zjednoczonych, w których najbardziej przepłaca się za utrzymanie. Magazyn zwrócił uwagę na wysokie koszty życia i drogie nieruchomości.


Miasta

  • Amesbury
  • Andover
    • wieś ShawsheenWsie są ujmowane w spisach, choć nie są bytem odrębnym od miasta, do którego należą.
  • Beverly
  • Boxford
  • Bradford
  • Danvers
  • Essex
  • Georgetown
  • Gloucester
  • Groveland
  • Hamilton
  • Haverhill
  • Ipswich
  • Lawrence
  • Lynn
  • Lynnfield
  • Manchester-by-the-Sea
  • Marblehead
  • Merrimac
  • Methuen
  • Middleton
  • Nahant
  • Newbury
  • Newburyport
  • North Andover
  • Peabody
  • Rockport
  • Rowley
  • Salem
  • Salisbury
  • Saugus
  • Swampscott
  • Topsfield
  • Wenham
  • West Newbury


Wybory

W hrabstwie Essex, w ostatnich 12 wyborach prezydenckich (lata 1960-2004) kandydat Republikanów zyskiwał większość głosów 2 razy (1980, 1984), podczas gdy kandydat Demokratów zdobywał większość głosów w pozostałych głosowaniach (10 razy).


Linki zewnętrzne

  • Rejestr hipoteczny hrabstwa Essex w Salem
  • Rejestr hipoteczny hrabstwa Essex w Lawrence
  • Peabody Essex Museum w Salem
  • Hrabstwo Essex w Narodowym Rejestrze Miejsc Historycznych
  • Mapa miast stanu Massachusetts (pdf)

CHILD. ochronę

August 20th, 2008

CHILD (Children’s Identification and Location Database) - baza danych biometrycznych stworzona przez firmę Biometric Intelligence&Identification. Baza ma na celu umożliwienie identyfikacji dzieci i ich ochronę, ułatwić szukanie zaginionych. Do systemu są wprowadzane dane o unikalnych cechach tęczówki oraz podstawowe dane osobowe. W ciągu kilku lat do systemu ma trafić 5 mln. rekordów. System te jest wprowadzany przez niektóre hrabstwa w USA.

Według producenta szansa na nieprawidłową identyfikację wynosi 1 do 200 milionów. Dane mają być usuwane z bazy po osiągnięciu pełnoletności.

Zakłady Budowy Maszyn i Aparatury im. L. Zieleniewskiego S.A. w Krakowie są jedną z najstarszych firm branży budowy maszyn w Polsce, nieprzerwanie produkują szeroki asortyment części, urządzeń i maszyn. Specjalizują się w wykonywaniu usług w produkcji jednostkowej i małoseryjnej. Produkują: pompy, dmuchawy, sprężarki tłokowe, sprężarki śrubowe. Klientami zakładów są między innymi firmy z Niemiec, Francji, Hiszpanii, Belgii, Ukrainy, Estonii, Norwegii, Szwecji i USA.


Chronologia wydarzeń

  • 1804-1810 - Kuźnia Pawła Nowakowskiego
  • 1810-1851 - Kuźnia Antoniego Zieleniewskiego
  • 1851-1853 - Fabryka Narzędzi Gospodarczo - Rolniczych i Machin Przemysłowych
  • 1853-1906 - C.K. Uprzywilejowana Krajowa Fabryka Maszyn Rolniczych i Narzędzi Ludwika Zieleniewskiego
  • 1906-1913 - C.K. Uprzywilejowana Fabryka Maszyn L. Zieleniewski Towarzystwo Akcyjne
  • 1913-1928 - Polskie Fabryki Maszyn i Wagonów L. Zieleniewski S.A.
  • 1928-1939 - Zjednoczone Fabryki Maszyn i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper S.A.
  • 1939-1945 - Vereinigte Maschinen Kessel und Waggon-Fabriken L. Zieleniewski und Fitzner Gamper Aktiengesellschaft
  • 1945-1948 - Zjednoczone Fabryki Maszyn i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper S.A.
  • 1948-1950 - Zakłady Budowy Maszyn, Mostów i Aparatów L. Zieleniewski
  • 1950-1951 - Zakłady Budowy Urządzeń Kotlarsko-Mechanicznych, Przedsiębiorstwo Państwowe Wyodrębnione, Zakład nr 7
  • 1951-1952 - Zakłady Budowy Maszyn i Aparatury, Przedsiębiorstwo Państwowe Wyodrębnione
  • 1952-1990 - Zakłady Budowy Maszyn i Aparatury im. Stanisława Szadkowskiego
  • Obecnie - Zakłady Budowy Maszyn i Aparatury im. Ludwika Zieleniewskiego


Historia

Tę pierwszą w Krakowie, i jedną z pierwszych w Polsce pracującą do dziś bez przerwy fabrykę założył przed dwustu laty Antoni Zieleniewski (1770-1831). Antoni był warszawskim kowalem, który przeniósł się do Krakowa i rozpoczął pracę w kuźni Pawła Nowakowskiego (najprawdopodobniej okolice dzisiejszego Placu Dominikańskiego). W 1804, po śmierci właściciela, żeni się z wdową pryncypała i przejmuje kuźnię.
W dwa lata później, “w przytomności komisarza Magistratu i całej braci cechowej”, Antoni zdobywa tytuł magistra sztuki kowalskiej, wykonując drąg, oś i resor do karety. Są to pierwsze znane wyroby rodziny Zieleniewskich. Po śmierci Antoniego Zieleniewskiego zakład przejmuje jego syn Ludwik Zieleniewski (1819-1885). W 1846 kuźnia Zieleniewskich, naprawiająca i produkująca powozy, rozpoczyna przygotowania do wytwarzania maszyn rolniczych. W następnym roku Ludwik otrzymuje pierwsze zamówienia na maszyny rolnicze. W 1851 z pomocą pożyczki Towarzystwa Rolniczo-Gospodarczego hrabiego Adama Potockiego z Krzeszowic, powstaje pałacyk mieszkalny oraz budynek fabryki przy ul św Marka 31. Fabryka zatrudnia 50 osób, wyposażona jest w pierwszy w Krakowie kocioł parowy i pierwszą maszynę parową. W 1859 fabryka wzbogaca się o pierwszą w Galicji odlewnię żelaza z modelarnią i piecem do topienia metali, przez kilka lat prowadzi ją syn Ludwika, Michał. W 1860 zakłady Zieleniewskiego wyprodukowały pierwszy kocioł parowy dla korpusu kadetów w Łobzowie, w tymże roku zaczyna działać w zakładzie Kasa Chorych.

W czasie powstania styczniowego zakłady produkują armaty dla powstańców. Austriacka żandarmeria przeprowadza kompleksową rewizję fabryki, poszukując broni dla walczącego po drugiej stronie Wisły powstania styczniowego. Po upadku powstania władze carskie zamykają przed Ludwikiem Zieleniewskim rynek Królestwa Polskiego, represje te trwają przez kilka lat. W 1864 zakłady wyprodukowały pierwszą na ziemiach polskich maszynę parową dla kopalni węgla w Tenczynku. Rok później Zieleniewski rozpoczyna wyroby sprzętu dla powstającego na Podkarpaciu polskiego przemysłu naftowego. Klientem firmy jest między innymi konstruktor lampy naftowej i posiadacz pierwszej w świecie kopalni ropy naftowej w Bóbrce Ignacy Łukasiewicz. W 1870 fabryka przy ul. Św. Marka wydaje katalog swych wyrobów. W następnym roku Zieleniewski uruchamia odlewnię żelaza przy ul. Krowoderskiej. Zakłady zostają uhonorowane licznymi dyplomami uznania na wystawie przemysłowej w Warszawie. W 1874 Ludwik Zieleniewski dostaje liczne zamówienia w związku z budową kolei transwersalnej, Żywiec – Chabówka – Nowy Sącz – Krosno – Sanok – Stanisławów – Husiatyń (750 km), a w 1881 pod osobistym nadzorem Ludwika Zieleniewskiego, zakłady wykonały pierwszą wielką konstrukcję mostową. W 1885 umiera Ludwik Zieleniewski, nowymi właścicielami fabryki zostają jego starannie przygotowani, wykształceni i doświadczeni synowie Leon i Edmund. Rok później w fabryce przy ul. Św. Marka wybuchł pożar. Spłonęły, warsztat mechaniczny i stolarnia. Władze miasta Krakowa zatwierdzają plany budowy nowego zakładu przy ul. Krowoderskiej. Zakład ten zostaje wyposażony w maszynę parową o mocy 50 KM. W 1894 zakłady zaciągają kredyt Banku Hipotecznego w wysokości 30 tys. zł reńskich, co umożliwia przeprofilowanie produkcji. W roku tym zakłady zdobyły złoty medal na wystawie krajowej we Lwowie za urządzenia wodociągowe i maszyny parowe. W latach 1890-1900 około 50 procent wartości produkcji zakładów, to wyroby kolejowe. W roku 1905 zmarł Michał Zieleniewski, syn Ludwika Zieleniewskiego. W roku tym wartość produkcji gwałtownie rośnie, osiągając blisko 1,5 mln koron. “Zieleniewski” wykonuje stacje wodne dla kolei bałkańskich, konstrukcje dworca lwowskiego, oraz szereg wielkich konstrukcji mostowych. W następnym roku fabryka działająca na zasadach spółki rodzinnej przekształca się w towarzystwo akcyjne z kapitałem 1,5 mln koron. Prezesem Rady Nadzorczej zostaje Leon Zieleniewski, jego brat Edmund zostaje dyrektorem naczelnym. Towarzystwo akcyjne uzyskuje kredyty w bankach wiedeńskich, głównie w banku Credit-Anstalt. W 1907 rozpoczęto budowę dużej nowoczesnej fabryki na Grzegórzkach, z bocznicą kolejową i dostępem do Wisły. W dwa lata później spółka akcyjna “Zieleniewski” otrzymała zamówienia na wykonanie trzeciego mostu na Wiśle w Krakowie, a stocznia “Zieleniewskiego” przekazuje policji austriackiej i straży granicznej statek bocznokołowiec “Melsztyn”, uzbrojony w działo 75 mm. Statek ten wykorzystała armia polska w wojnie polsko-bolszewickiej. “Melsztyn” był dwukrotnie zatapiany i wydobywany, pływał do 1970. W 1912 rozpoczęto budowę odlewni, bocznicy kolejowej, i stoczni rzecznej na Wiśle do produkcji pogłębiarek i parostatków. Zostają zbudowane trzy parostatki: “Tyniec”, “Wanda” i “Kopernik”. Zakłady Zieleniewskiego remontują więźbę dachową wykupionego z rąk austriackich Zamku Królewskiego na Wawelu. W 1913 spółka akcyjna “Zieleniewski” wykupuje Fabrykę Maszyn księcia Lubomirskiego we Lwowie, dochodzi do fuzji z Pierwszym Galicyjskim Towarzystwem Akcyjnym z planem budowy wagonów i maszyn w Sanoku. S.A.L. Zieleniewski jest pierwszym w zaborze austriackim przedsiębiorstwem wielozakładowym typu koncernowego. W roku tym Koncern Zieleniewskiego rozpoczyna produkcję silników dwusuwowych “Elzeta”, projektu Edmunda Zieleniewskiego. W 1914, ciała ofiar zamachu w Sarajewie, następcy tronu Austro-Węgier arcyksięcia Ferdynanda i jego małżonki Zofii transportowane są do Wiednia wagonem-lodówką firmy “L. Zieleniewski”. Rok 1915 to przymusowy zarząd wojskowy w koncernie, większość załogi fabryk zostaje zmobilizowana lub ewakuowana z miasta.
Fabryka krakowska przeprowadza remonty sprzętu artyleryjskiego i samochodów wojskowych, współpracuje z czeską hutą “Vitkowice” w produkcji granatników. Rok 1918, rozpad monarchii habsburskiej, odradza się niepodległe państwo polskie.
Szef Sekcji Handlu i Przemysłu Polskiej Komisji Likwidacyjnej, Edmund Paweł Zieleniewski jr., przejmuje z rąk kapitulującej armii austriackiej fort na Kopcu Kościuszki. Fabryka Zieleniewskiego zatrudnia 500 robotników. Grzegórzecka fabryka staje się najbardziej znaczącym zakładem koncernu. W następnym roku umiera dyrektor naczelny koncernu Edmund Zieleniewski. W 1919 koncern debiutuje na giełdzie. W 1920 koncern dostaje zamówienia rządowe na dostarczenie w latach 1921-1928 ośmiu tysięcy wagonów towarowych i dwu tysięcy osobowych. W 1921 umiera długoletni prezes Rady Zawiadowczej Leon Zieleniewski. W 1922, z inicjatywy Antoniego Lewalskiego koncern przejmuje powstającą w Ostrowie Wielkopolskim fabrykę “Wagon”. W następnym roku dochodzi do umowy z pozostającą w rękach niemieckich Hutą Pokój (Friedenshutte). Huta ta staje się posiadaczem większości akcji Koncernu L. Zieleniewski. W 1924 koncern zawiera umowę z londyńską firmą “Babcock and Wilcox” na produkcję licencyjną w krakowskiej fabryce urządzeń kotlarskich. W latach 1924-1930 Edmund Paweł Zieleniewski pełnił funkcję dyrektora administracyjnego fabryki krakowskiej. W zakładzie W. Fitzner w Siemianowicach obejmuje Jan Zieleniewski, syn Edmunda seniora. W 1926 koncern przekazuje Polskiej Marynarce Wojennej zbudowany w Krakowie na Grzegórzkach pierwszy z planowanej serii okrętów-monitorów. Okręt ten posiadał 70,3 tony wyporności uzbrojony był w haubicę 100 mm i dwa działa 75 mm. W dwa lata później dochodzi do fuzji z fabrykami w Siemianowicach, Sosnowcu i Dąbrowie Górniczej (S.A. Budowy Kotłów Parowych i Maszyn W. Fitzner i K. Amper). Siedzibą Zarządu Głównego koncernu zostaje Kraków. Dyrektorem naczelnym zostaje Edmund Zieleniewski, dotychczasowy wicedyrektor zakładu krakowskiego. Głównym mechanikiem fabryki wagonów w Sanoku zostaje inż. Mieczysław Zieleniewski, syn Leona. Pierwsze rodziny robotników “Zieleniewskiego” wprowadzają się do wybudowanej z funduszy socjalnych kolonii robotniczej na Olszy. W 1929 grzegórzecka fabryka zatrudnia około tysiąca robotników. W następnym roku w związku z kryzysem gospodarczym dochodzi do drastycznej redukcji zatrudnienia, ponad połowa robotników traci pracę. W 1936 koncern bierze udział w budowie COP-u. Rok przed wojną zakład na Grzegórzkach osiąga pełną moc produkcyjną, zatrudnia 1250 robotników i produkuje 11033 ton urządzeń, maszyn i konstrukcji. W 1939, po zajęciu Krakowa przez armię niemiecką “Zieleniewski” zostaje zaliczony do firm produkujących na rzecz niemieckiego przemysłu zbrojeniowego. W fabryce rozpoczyna się działalność konspiracyjna, polegająca na zaopatrywaniu struktur podziemia, w części produkowanego nielegalnie uzbrojenia. W 1945, 15 stycznia Niemcy rozstrzeliwują na Dąbiu 79 osób, wśród nich kilku pracowników Zieleniewskiego. Po wkroczeniu Armii Czerwonej, 18 stycznia, rusza odbudowa zakładu. W 1947 21 czerwca, fabryka staje się własnością państwa. Operację przeprowadza Główna Komisja do Spraw Upaństwowienia Przedsiębiorstw. Roczny plan produkcyjny wykonano w 119 procentach. W 1950 przy fabryce zostaje oddany do użytku nowo wybudowany Dom Socjalny z salą widowiskową na 800 miejsc i kinem “Związkowiec”. W 1951 narastają problemy kadrowe w związku z budową Nowej Huty. W rok później zakłady otrzymują imię rozstrzelanego przez Niemców, w 1942 Stanisława Szadkowskiego, krakowskiego działacza Komunistycznej Partii Polski oraz Polskiej Partii Robotniczej, który w wieku 25 lat w 1920 przez dwa tygodnie
pracował w “Zieleniewskim”. Zakłady “Szadkowskiego” zostają podporządkowane Zjednoczeniu Budowy Maszyn Ciężkich ZEMAK w Warszawie. W 1955 zakłady podejmują produkcję eksportową. W 1959 zakłady zostają uhonorowane Sztandarem Przechodnim Związku Zawodowego Metalowców, rozpoczynają rywalizację o tytuł Brygady Pracy Socjalistycznej. W 1960 przyjęto program rozbudowy i modernizacji “Szadkowskiego”, zakład dysponuje Domem Socjalnym, Domem Matki i Dziecka, blokiem mieszkalnym, pawilonem klubu sportowego i domem wczasowym w Zawoi. W 1964 “Szadkowski” przechodzi do Zjednoczenia Przemysłu Budowy Urządzeń Chemicznych “Chemak” w Warszawie. W 1970 zakłady zatrudniają rekordową liczbę robotników, około 2 tysięcy. W 1978 powstaje Muzeum Zakładowe. W 1981 przeprowadzono plebiscyt, z inicjatywy Wiktora Zieleniewskiego – syna Edmunda jr, załoga wypowiada się za przywróceniem nazwiska Zieleniewski w tytule firmy.
W 1990 zostaje przywrócona firmie nazwa Ludwika Zieleniewskiego. W 1996, 70-letnia krakowska firma “Wolfram”, odkupuje od “Zieleniewskiego” odlewnię. W dwa lata później dochodzi do sprzedaży części majątku fabryki, m.in. 4,8 ha gruntu kupuje firma “Pergranso” - właściciel sieci marketów Leclerc. W 2000 Narodowy Fundusz Inwestycyjny PIAST sprzedaje “Wolframowi” strategiczny pakiet 60 procent akcji “Zieleniewskiego”. W 2004 Zakłady Budowy Maszyn i Aparatury im. Ludwika Zieleniewskiego obchodzą 200 rocznicę powstania, jako najstarsza fabryka Krakowa.

Bankowy tytuł egzekucyjny - dokument (w formie oświadczenia) stwierdzający istnienie wymagalnej wierzytelności banku wobec osoby, która dokonała z nim czynności bankowej lub która ustanowiła na rzecz banku zabezpieczenie takiej wierzytelności. Po nadaniu przez sąd klauzuli wykonalności b.t.e. staje się tytułem wykonawczym i jest podstawą wszczęcia egzekucji sądowej przez komornika. Bankowy tytuł egzekucyjny stanowi wyraz szczególnego uprzywilejowania banków wobec innych kategorii wierzycieli przez ustawodawcę co jest niekiedy uzasadniane tym, że są one instytucjami zaufania publicznego. Przed wejściem w życie 1 stycznia 1998 r. nowego prawa bankowego banki były uprawnione do wystawiania tzw. bankowych tytułów wykonawczych.

Według art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe[http://isip.sejm.gov.pl/servlet/Search?todo=file&id=WDU19971400939&type=3&name=D19970939Lj.pdf Tekst jednolity prawa bankowego, banki na podstawie ksiąg bankowych lub innych dokumentów związanych z dokonywaniem czynności bankowych mogą wystawiać bankowe tytuły egzekucyjne. Banki uprawnione są także do wystawienia bankowych tytułów egzekucyjnych przeciwko osobom, które ustanowiły zabezpieczenie wierzytelności banku wynikającej z czynności bankowej.


Podmioty uprawnione do wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego

Uprawnienie do wystawiania bankowego tytułu egzekucyjnego (b.t.e.) przysługuje tylko bankomW rozumieniu art. 2 prawa bankowego bankiem jest osoba prawna utworzona zgodnie z przepisami ustaw, działającą na podstawie zezwoleń uprawniających do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym ( a więc są to banki spółdzielcze, państwowe i w formie spółki akcyjnej a także banki hipoteczne).Natomiast NBP raczej nie posiada prawa do wystawienia b.t.e. (ze względu na brak odpowiednich odniesień w ustawie o NBP odsyłających do prawa bankowego).

Z orzecznictwa SN (uchwała z 28 lutego 2002 r.) wynika, że b.t.e. może wystawić również syndyk masy upadłości banku.


Podstawy wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego

Aby b.t.e. mógł zostać wydany muszą zostać spełnione następujące warunki:

  1. Roszczenie objęte b.t.e. wynika bezpośrednio z czynności bankowejArt. 5 prawa bankowego wymienia m.in. takie czynności bankowe jak: przyjmowanie wkładów pieniężnych płatnych na żądanie lub z nadejściem oznaczonego terminu oraz prowadzenie rachunków tych wkładów, prowadzenie innych rachunków bankowych, udzielanie kredytów, udzielanie i potwierdzanie gwarancji bankowych oraz otwieranie i potwierdzanie akredytyw, emitowanie bankowych papierów wartościowych, przeprowadzanie bankowych rozliczeń pieniężnych, wydawanie instrumentu pieniądza elektronicznego.i jest wymagalne.
  2. dłużnikiem jest osoba, która bezpośrednio z bankiem dokonała czynności bankowej (art. 97 ust. 1 pr. bank.) z wyjątkiem osób, o których mowa w art. 98 pr. bank.;
  3. Dłużnik złożył pisemne oświadczenie o poddaniu się egzekucjiOświadczenia takie składa się zazwyczaj już przy zawieraniu umowy z bankiem, złożenie takiego oświadczenia jest np. warunkiem udzielenia kredytu..

Inne przesłanki wystawienia b.t.e istnieją w przypadku osób, które ustanowiły zabezpieczenie na rzecz bankuTaką osobą będzie np. poręczyciel.(a więc nie dokonały czynności bankowej w rozumieniu art.5 prawa bankowego), muszą tu zostać spełnione następujące warunki:

  1. Zabezpieczona wierzytelność wynika bezpośrednio z czynności bankowejWarunkiem bezpośredniości jest to aby powstanie dochodzonego przez bank roszczenia było normalnym (typowym) skutkiem dokonanej z dłużnikiem czynności bankowej. Dlatego też nie mogą być objęte b.t.e. np. roszczenia odszkodowawcze banku jako nie wynikające bezpośrednio z czynności bankowej.i dłużnik nie spłacił jej w terminie;
  2. Roszczenie objęte b.t.e. wynika bezpośrednio z umowy o ustanowienie zabezpieczenia;
  3. Osoba ustanawiająca zabezpieczenie złożyła pisemne oświadczenie o poddaniu się egzekucji.

Wierzytelność banku objęta b.t.e. musi mieć charakter pieniężny lub dotyczyć wydania rzeczy ruchomej, na której ustanowiony został zastaw rejestrowy lub której własność została przeniesiona na bank w celu zabezpieczenia wierzytelności. Bank może wystawić b.t.e. jedynie przeciwko osobie, która bezpośrednio dokonała z nim czynności bankowejA więc była jedną ze stron umowy (np. kredytobiorca, poręczyciel)..


Nadanie klauzuli wykonalności

Sąd nadaje b.t.e. klauzulę wykonalności jeżeli:

  1. B.t.e. został wystawiony w terminie określonym w oświadczeniu dłużnika o poddaniu się egzekucji oraz na kwotę nie przewyższającą kwoty podanej w tym oświadczeniu;
  2. B.t.e. odpowiada wymogom formalnym określonym w art. 96 ust. 2 prawa bankowegoW bankowym tytule egzekucyjnym należy oznaczyć bank, który go wystawił i na rzecz którego egzekucja ma być prowadzona, dłużnika zobowiązanego do zapłaty, wysokość zobowiązań dłużnika wraz z odsetkami i terminami ich płatności, datę wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego, jak również oznaczenie czynności bankowej, z której wynikają dochodzone roszczenia, oraz wzmiankę o wymagalności dochodzonego roszczenia. Bankowy tytuł egzekucyjny należy opatrzyć pieczęcią banku wystawiającego tytuł oraz podpisami osób uprawnionych do działania w imieniu banku.
  3. Bank dołączył do wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wymagane prawem dokumentyNp. dokumenty wykazujące przejęcie długu pierwotnego dłużnika, przejęcie obowiązku świadczenia na rzecz spadkobierców lub w wyniku przekształcenia osoby prawnej, obrazujące fakt pozostawania dłużnika banków w związku małżeńskim..

Właściwym do nadania klauzuli wykonalności jest sąd rejonowy ogólnej właściwości dłużnika.
Wniosek banku o nadanie b.t.e. klauzuli wykonalności powinien czynić zadość wymogom pisma procesowegoWymogi te określa art. 126 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.. Powinien być do niego dołączony oryginał b.t.e. oraz pismo zawierające oświadczenie dłużnika o poddaniu się egzekucji. Ponieważ postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności ma charakter formalny, sąd nie może w jego trakcie badać podstawy prawnej, z której wynika roszczenie objęte b.t.e. Dlatego sąd nie jest raczej uprawniony do żądania od banku przedstawienia umowy, z której wynika dochodzone przez niego roszczenie. Sąd sprawdza natomiast czy wskazana w treści b.t.e. czynność prawna, z której wynika roszczenie dochodzone przez bank, należy do czynności bankowych w rozumieniu prawa bankowego.

Postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności b.t.e. powinno zostać wydane w terminie 3 dni od dnia złożenia wnioskuPrzy czym jest to termin instrukcyjny (co oznacza, że jego uchybienie nie wywołuje żądnych skutków prawnych).. Na postanowienie sądu o nadaniu klauzuli wykonalności i na odmowę nadania klauzuli wykonalności b.t.e. przysługuje zażalenie.Termin do wniesienia zażalenia wynosi tydzień. Dla dłużnika termin do wniesienia zażalenia biegnie od daty doręczenia mu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji.. Samo wystawienie b.t.e. nie przerywa biegu przedawnienia. Skutek taki następuje dopiero wraz ze złożeniem wniosku o nadanie mu klauzuli wykonalności.tak uchwała SN z 16 stycznia 2004 r., III CZP 101/03, OSNC 2005 nr 4, poz. 58


Oświadczenie o poddaniu się egzekucji (tzw. umowna klauzula egzekucyjna)

W oświadczeniu dłużnik powinien określić termin, do którego bank może wystąpić o nadanie b.t.e. klauzuli wykonalności i maksymalną kwotę, do której dłużnik poddaje się egzekucji.
Kwota, do której dłużnik poddaje się egzekucji, może być wyższa lub niższa od kwoty zaciąganego przez dłużnika zobowiązania. Jeżeli oświadczenie egzekucyjne dotyczy egzekucji wydania rzeczy, powinno ono określać tę rzecz i ostateczny termin wystawienia przez bank b.t.e. Niedopuszczalne są oświadczenia egzekucyjne generalne (in blanco), odnoszące się do jakichkolwiek wierzytelności banku nieokreślonych jeszcze w chwili składania oświadczenia, nawet gdyby w oświadczeniu podano maksymalną sumę egzekucji i końcowy termin wystawienia b.t.e.


Obrona dłużnika, przeciwko któremu został skierowany bankowy tytuł egzekucyjny

Do obrony dłużnika zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym.
W związku z wystawieniem b.t.e. dłużnik może bronić się, podnosząc zarzuty formalne i merytoryczne.
Zarzuty merytoryczne mogą być wnoszone w związku z całkowicie lub częściowo nieuzasadnioną egzekucją sądową po nadaniu b.t.e. klauzuli wykonalności.
Zarzuty formalne dłużnik może podnosić w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności.

W postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności sąd z reguły nie bada, czy roszczenie objęte b.t.e. przysługuje bankowi. Dłużnik, przeciwko któremu został wystawiony b.t.e. lub przeciwko któremu nadano klauzulę wykonalności może bronić się poprzez wytoczenie tzw. powództwa przeciwegzekucyjnego (powództwo opozycyjne)Art. 840 k.p.c.. Inną możliwością jest zażalenie na postanowienie sądu o nadaniu b.t.e. klauzuli wykonalności (dłużnik może się w nim powoływać jedynie na zarzuty formalne związane z dopuszczalnością nadania klauzuli wykonalności b.t.e.Np. na zarzuty niedołączenia do wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wymaganych prawem dokumentów, sprzeczności między klauzulą wykonalności a treścią b.t.e.

  1. Zarzut nadużycia prawa przez bankArt. 5 k.c.. Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.

. W myśl orzecznictwa Sądu Najwyższego zarzut nadużycia prawa (art. 5 k.c.) nie może stanowić skutecznej podstawy do pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności. Stanowisko to odnosi się także do b.t.e. zaopatrzonych w klauzule wykonalności w sytuacji, w której dłużnik podnosi zarzut nadużycia prawa przez wierzyciela będącego bankiem;

  1. Bezpodstawne wystawienie b.t.e. (czyn niedozwolony). Dłużnik banku może żądać naprawienia szkody wyrządzonej mu przez bank w wyniku wszczęcia egzekucji na podstawie bezpodstawnie (bezprawnie) wystawionego b.t.e. (pogląd taki można wysnuć z orzecznictwa Sądu Najwyższego - wyrok SN z 8 listopada 2002 r, III CKN 2/2001).


Zobacz też

  • bankowy tytuł zabezpieczenia


Źródła

  • M. Bączyk, Prawo bankowe,Warszawa 1999;
  • A. Jończyk, Bankowy tytuł egzekucyjny, „Przegląd Podatkowy” 1998, nr 7;
  • A. Stangret, Przesłanki wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego, „Przegląd Sądowy” 2000, nr 11-12;
  • T. Żyznowski, Bankowy tytuł egzekucyjny i środki ochrony dłużnika, „Przegląd Sądowy” 1999, nr 9.

Związek Lotników Polskich powstał w Poznaniu z inicjatywy byłych lotników wojskowych, zdemobilizowanych po zakończeniu działań wojennych związanych z wojną polsko-bolszewicką. W dniu 15 września 1922 roku odbyło się w Poznaniu zebranie organizacyjne ZLP na którym zatwierdzony został statut organizacji i wybrany jej zarząd. Do najważniejszych osiągnięć w działalności ZLP zaliczyć należy:
zbudowanie na poznańskim lotnisku na Ławicy wytwórni samolotów (”Samolot” Spółka Akcyjna) w roku 1923, zorganizowanie w Poznaniu Cywilnej Szkoły Pilotów (1925), zorganizowanie pierwszych w Polsce zawodów szybowcowych w Białce (1923) i w Gdyni (1925) oraz utworzenie z inicjatywy członków ZLP Przedsiębiorstwa Komunikacji Powietrznej „Aero”, które zorganizowało komunikację powietrzną pomiędzy Poznaniem i Warszawą (1925). Pod koniec 1929 roku ZLP zmuszony został do rezygnacji ze swojej szeroko zakrojonej działalności z powodów organizacyjno-ekonomicznych i przeprowadzenia reorganizacji związku. Część członków ZLP kontynuowało działalność w ramach Wielkopolskiego Klub Lotników.

Tlenek azotu(V) (N2O5) - nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków azotu, w którym atom azotu występują na formalnym stopniu utlenienia +5.

Tlenek azotu(V) w temperaturze pokojowej występuje w formie białych kryształków i ma temperaturę topnienia ok 41 °C. Jest związkiem nietrwałym rozkładającym się spontanicznie w temperaturze pokojowej do tlenku azotu(IV) i tlenu.

Przypuszcza się, że w stanie gazowym jego struktura odpowiada tej przedstawionej na modelu obok. Badania rentgenograficzne dowiodły, że w stanie stałym ma on strukturę jonową: [NO2]+[NO3]- - można by go zatem nazwać formalnie azotanem nitriolu.

W warunkach laboratoryjnych otrzymuje się go przez ostrożne odwodnienie kwasu azotowego tlenkiem fosforu(V):

HNO3 + P2O5 → 2 HPO3 + N2O5

Inna metoda syntezy to utlenianie tlenku azotu(IV) ozonem.

Związek ten jest bezwodnikiem kwasu azotowego. Ze względu na jego nietrwałość nie znajduje on w formie czystej praktycznych zastosowań.


Bibliografia

  • Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, cz. 2, str. 662, PWN, Warszawa 1994, ISBN 83-01-06542-7
  • Linus Pauling, Peter Pauling, Chemia, str. 229, PWN, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12267-6

Prawo hipoteczne Królestwa Polskiego. Wydano je w 1818 roku.

  1. Przepisy dotyczyły ograniczenia prawa własności, kontroli nad przeniesieniem własności.
  2. Wprowadzono przymus hipoteczny dla dóbr nieruchomych w miastach wojewódzkich. Dla wielkiej własności wprowadzono przymusową regulację.
  3. Wpisy miały charakter urzędowy, w kancelariach hipotecznych po zatwierdzeniu przez zwierzchność hipoteczną.
  4. Rękojmia wiary publicznej ksiąg hipotecznych - treść księgi wiąże wszystkie osoby działające w dobrej wierze; decyduje kto ma być uważany za właściciela.
  5. Zasada pierwszeństwa (wierzyciel wpisany do księgi ma pierwszeństwo przed innymi wierzycielami; decyduje chronologia wpisów).
  6. Zasada jawności hipotecznej (w sensie materialnym przymus ujawniania w księdze wszystkich czynności dotyczących zmiany właściciela; bez wpisu do księgi własność nie mogła przejść na nabywcę; w sensie formalnym prawo zapoznania się z treścią księgi każdej zainteresowanej osoby).
  7. Zasada szczegółowości - hipoteka na konkretnej nieruchomości (a nie na całym majątku dłużnika).
  8. Zasada niepodzielności - podział nieruchomości nie wpłynął na prawa wierzyciela.
  9. W 1825 roku wyszła nowa ustawa o hipotekach (uproszczono same księgi hipoteczne, rozciągnięte przepisy prawa hipotecznego również na tzw. małą własność).

Notgeld - niemiecka nazwa na pieniądz zastępczy emitowany najczęściej na początku XX wieku.

Pieniądz ten nie był emitowany przez bank centralny, lecz przez instytucje, takie jak prywatne banki, przedsiębiorstwa, gminy, czy też kopalnie. Notgeld najczęściej przyjmował formę banknotu.

W rankingu 500 największych polskich firm - “Pięćsetka Polityki 2003″ - znajduje się 5 przedsiębiorstw z Białegostoku. Są to:

  • Polmos Białystok SA (miejsce 140)
  • Zakład Energetyczny Białystok SA (185)
  • Philips DAP Industries Poland sp. z o.o. (204)
  • BOS SA (245)
  • PSS “Społem” (452)

Największym eksporterem w Białymstoku (według zestawienia 100 eksporterów z listy 500) jest Philips DAP Industries Poland sp. z o.o. (miejsce 37).

W rankingu najbardziej dochodowych jednoosobowych spółek skarbu państwa za rok 2003 “Przeglądu Gospodarczego Plus” są:

  • Polmos Białystok S.A. (miejsce 16)
  • Zakład Energetyczny Białystok S.A. (22)
  • Radio Białystok S.A. (135)
  • Białostockie Zakłady Graficzne (185)

W rankingu największych polskich pracodawców za rok 2003 (także Przeglądu Gospodarczego Plus) są:

  • PSS “Społem” (miejsce 116)
  • Zakład Energetyczny Białystok S.A. (135)
  • PMB S.A. (196)

Lista 2000 największych przedsiębiorstw wg “Rzeczpospolitej”

  • Polmos Białystok (miejsce 165)
  • Zakład Energetyczny Białystok (196)
  • Philips DAP Industries Poland (232)
  • BOS SA (267)
  • SOT Przemysłu Mleczarskiego (420)
  • PSS Społem Białystok (542)
  • MTC (618)
  • Przedsiębiorstwo Handlu Tekstyliami (622)
  • Havo (654)
  • Barter (660)
  • PMB (701)
  • Cefarm (731)
  • Wodociągi Białostockie (1781)
  • PHU Market (1950)
  • Białostockie Fabryki Mebli (1974)


Samorządy gospodarcze


Finanse

Tylko jeden bank ma swoją główną siedzibę W Białymstoku jest to Bank Spółdzielczy w Białymstoku. W mieście ma także siedzibę SKOK Rodzin Katolickich.

Banki, które mają oddział w Białymstoku:

  • AIG Bank Polska S.A.
  • Bank BPH PBK S.A.
  • Bank Gospodarki Żywnościowej S.A.
  • Bank Gospodarstwa Krajowego
  • Bank Millenium S.A.
  • Bank Ochrony Środowiska S.A.
  • Bank PEKAO S.A.
  • Bank Pocztowy S.A.
  • Bank Polskiej Spółdzielczości S.A.
  • Spółdzielczy Bank Rozwoju w Szepietowie S.A.
  • Bank Spółdzielczy w Zabłudowie S.A.
  • Bank Zachodni WBK S.A.
  • BRE Bank S.A.
  • Citibank Handlowy (Bank Handlowy w Warszawie S.A.)
  • Dominet Bank S.A.
  • Eurobank S.A.
  • GE Bank Mieszkaniowy S.A.
  • GE Capital Bank S.A.
  • ING Bank Śląski S.A.
  • Invest Bank S.A.
  • Kredyt Bank S.A.
  • Multi Bank S.A.
  • Narodowy Bank Polski
  • PKO BP S.A.
  • Raiffeisen Bank Polska S.A.
  • RHEINHYP-BRE Bank Hipoteczny S.A.
  • Spółdzielczy Bank Rozwoju “Samopomoc Chłopska”
  • Warmińsko-Mazurski Bank Regionalny S.A.

SKOK-i, które mają oddział w Białymstoku:

  • Bieszczadzka SKOK w Sanoku
  • Opolska SKOK w Kędzierzyniu - Koźlu
  • SKOK im. F. Stefczyka w Gdyni
  • SKOK im. Z.Chmielewskiego w Lublinie
  • SKOK “Nike” w Warszawie
  • SKOK przy Parafii Opatrzności Bożej w Gdańsku


Sieć handlowa

Większe sklepy

  • C.H. Auchan
  • Leroy Merlin
  • C.H. Bażantarnia
  • Galeria Kwadrat
  • Makro Cash and Carry
  • C.H. Aneks


Przemysł

Białystok jest stolicą województwa i największym ośrodkiem przemysłowym w regionie północno-wschodniej Polski.

Większość białostoczan (około 57%) to ludzie w wieku do 40 lat. Pracują oni w następujących sektorach:

  • przemysł - 43,4%
  • handel - 26,9%
  • obsługa nieruchomości i firm oraz nauka - 10,2%
  • budownictwo - 9%
  • transport, gospodarka magazynowa i łączność - 4,8%.

W białostockim przemyśle dominują cztery działy, dające około 77% produkcji. W 2003 r. największy udział w produkcji sprzedanej miały:

  • produkcja artykułów spożywczych i napojów (30%)
  • wytwarzanie i zaopatrywanie w energię, gaz i wodę (29,4%)
  • produkcja maszyn i urządzeń (9,2%)
  • włókiennictwo (8,3%)

Białystok to zagłębie bieliźniarskie. Słynie na całą Europę z produkcji pięknej bielizny. Ubierają się w nią Niemki, Angielki, Czeszki, Rosjanki i Francuzki. Białostockie wyroby pokazywane są na targach w Moskwie, Paryżu, Düsseldorfie, Lyonie, Monachium. Najlepsze białostockie firmy bieliźniarskie to: Kinga, Kostar, Gaia, Mat, Gorteks, Ava. W Białymstoku wciąż powstają nowe zakłady. Rok temy było ich 14, dziś już 20.

Zatrudnienie w przemyśle w Białymstoku w 2003 r. wynosiło około 16,7 tys. osób. Najwięcej z nich pracowało w handlu hurtowym i komisowym - około 5 tys. osób, przy produkcji maszyn i urządzeń - około 2,8 tys. osób, przy produkcji artykułów spożywczych i napojów - około 2,7 tys. osób, oraz wytwarzaniu i zaopatrywaniu w energię elektryczną, gaz i parę wodną i gorącą wodę - 2,6 tys. osób.

Większość białostoczan pracuje w firmach prywatnych ( sektor publiczny - 23,6%, sektor prywatny - 76,4%).

Przeciętne wynagrodzenie miesięczne brutto w przemyśle w 2003 roku wyniosło w Białymstoku 2166,97 zł. Najwyższe przeciętne miesięczne wynagrodzeni odnotowano w energetyce i produkcji urządzeń specjalistycznych (nieco poniżej 3000 brutto).

Ważniejsze przedsiębiorstwa:

  • Fabryka dywanów “Agnella”
  • Fabryka wyrobów runowych “Biruna”
  • Zakład Przemysłu Odzieżowego “Kostar”
  • Producent tkanin i koców “Polpled”
  • Zakłady Przemysłu Pasmanteryjnego “Pasmanta”
  • Przedsiębiorstwo Handlu Tekstyliami
  • Zakłady mięsne PMB
  • Chłodnia Białystok
  • Agrovita Białystok
  • Polmos Białystok
  • Browar Dojlidy
  • Fabryka przyrządów i uchwytów “Bison-Bial”
  • Fabryka urządzeń grzewczych “NIBE-Biawar”
  • Firma “Altrad Spomasz”
  • Zakłady Przemysłu Sklejek “Biaform”
  • Huta szkła Białystok “Biaglass”
  • Białostockie Fabryki Mebli
  • Elektrociepłownia Białystok
  • Firma KAN
  • Zakłady Elektrotechniczne Biazet SA (obecnie produkuje także wyroby AGD pod marką Philips)
  • Podlaskie Zakłady Zbożowe
  • CEFARM Białystok
  • PSS Społem Białystok
  • Spółdzielnia Obrotu Towarowego Przemysłu Mleczarskiego
  • Białostocka Centrala Materiałów Budowlanych
  • Zakład Produkcji Garmażeryjnej “Lech”
  • Chemiczna Spółdzielnia Pracy “Betesca”
  • Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe “Silikaty-Białystok”
  • Przedsiębiorstwo Nordfish
  • Zakład Energetyczny Białystok SA
  • Firma bieliźniarska Kinga
  • Firma bieliźniarska Gaia
  • Firma bieliźniarska Mat
  • Firma bieliźniarska Gorteks
  • Producent bielizny damskiej Ava
  • Przedsiębiorstwo “Łukasz”


Ubezpieczenia

Zakłady ubezpieczeniowe, mające oddział w Białymstoku:

  • Agropolisa S.A.
  • AIG PTE S.A.
  • Allianz Polska S.A.
  • Amplico Life S.A.
  • CIGNA STU S.A.
  • Commercial Union Polska
  • Compensa S.A.
  • Credit Suisse Life & Pensions S.A.
  • Daewoo S.A.
  • Ergo Hestia S.A.
  • Europa S.A.
  • Filar S.A.
  • Fin Life S.A.
  • Generali Group
  • Gerling Polska S.A.
  • HDI Samopomoc TU S.A.
  • ING Nationale-Nederlanden Polska S.A.
  • Inter Polska S.A.
  • Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
  • Konzeption S.A.
  • PBK S.A.
  • Polisa-Życie S.A.
  • Polonia S.A.
  • Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A.
  • Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych
  • Tryg Polska S.A.
  • Uniqa S.A.
  • Warta S.A.
  • Zakład Ubezpieczeń Społecznych
  • Zurich S.A.


Sieci komunalne